OMELIE / Omelie TR

22 feb 2026

22/02/2026 - LENT'İN 1. PAZARI - A yılı

22/02/2026 - LENT'İN 1. PAZARI - A yılı

1. okuma Gn 2,7-9;3,1-7 Mezmur 50'den 2. okuma Rm 5,12-19 İncil Mt 4,1-11

Birkaç gün önce Lent dönemine girdik. Bu dönemin liturjik rengi her şeyi anlatıyor: Bu, tövbe zamanıdır, bu dönemde çeşitli şekillerde ciddi bir şekilde dönüşümümüzle ilgileniriz. Sık sık duyduğumuz dönüşüm nedir? Basitçe şöyle diyebiliriz: Dönüşüm, Adem'den İsa'ya geçmektir! Adem, kendisine hayat verenin sözünü dinledi, ama sonra başka bir sese, Tanrı'nın ve Babasının sevgisini sorgulayan sese inanmayı tercih etti. O sesi dinleyerek, bizim günah dediğimiz itaatsizliğe vardı. Bu kelime, Adem'den söz edilen Yahudi ve Hıristiyan çevrelerinde bilinir ve kullanılır. Diğer insanlar bu kelimeyi bilmezler, bu yüzden bugün yanlış anlaşılma riskini göze almamak için onu kullanmaktan çekiniyoruz.

Bizler Adem'in çocuklarıyız. Tanrı'nın sözünü sorgulamaya, hatta onun kıskanç olduğunu ve bizim yıkımımızı istediğini düşünmeye alışkın olanlar tarafından doğduk ve yetiştirildik. Tanrı'dan şüphe etmeye alıştık, hatta onun talimatlarını kasten değiştirdik, tıpkı baştan çıkarıcı sesin Havva'ya söylediği gibi: “Tanrı, ‘Bahçedeki hiçbir ağaçtan yememelisiniz’ dedi mi?” Tanrı böyle dememişti, sadece bir ağaçtan yiyemeyeceklerini söylemişti. Ama yalanla baştan çıkarıcı, Havva'yı tartışmaya kışkırtarak onu kendi düşüncelerine çekiyor. Buradan, sevgiyi bilmeyenlere hak vermek çok kolaydır.

Dönüşüm, Adem'den İsa'ya geçmektir. İsa da baştan çıkarıcıyla uğraşmak zorunda kaldı. Şeytan kimseyi esirgemez. O, İsa'ya bile, her zaman Tanrı'nın Sözü'nden yola çıkar ve onu tartışmaya çekmeye çalışır. İsa'nın kulaklarında hâlâ Ürdün Nehri'nde duyduğu “Bu benim sevgili Oğlumdur” sözleri olduğunu bilen şeytan, ona bunu hatırlatarak başlar, ama elbette bencil bir amaçla, Tanrı'nın Oğlu'nun yeteneklerini kendi çıkarları için mucizeler yaratmak için kullanmasını önerir: önce taşları ekmeğe dönüştürerek açlığını giderecek, sonra Tanrı'yı şantaj yaparak, kendi kibirini tatmin etmek için bir mucize yapmasını isteyecek ve son olarak, Tanrı'nın Oğlu olduğu için insanları herkesten daha başarılı bir şekilde yönetebileceğine inandırarak, dünyanın krallıklarının başına geçmesine izin vermesi gerektiğini söyleyecektir. Onu bu krallıkların başına kim koyacaktı? Tam da o, baştan çıkarıcı, Şeytan, Tanrı'nın ve insanların düşmanı. Ve İsa da onun şiddetli ve baskıcı yöntemlerini kullanmak zorunda kalacaktı.

İsa tartışmanın tehlikeli olduğunu bildiği için mantık yolunu izlemez. Kutsal Yazılardaki peygamberlik sözlerini hatırlar. “Eğer sen Tanrı'nın Oğluysan” provokasyonuna içinden şöyle cevap verir: Evet, ben Tanrı'nın Oğluyum, buna inanıyorum ve bunu kanıtlamama gerek yok. Ben O'nun oğlu olduğum için, Tanrı benim Babamdır, beni sever ve bu yüzden O'na itaat ederim. O'nun Sözünü dinlerim, onu gerçekleştirmek, O'na itaat etmek için.

İşte İsa'nın Kutsal Yazıları okuduktan sonra hafızasında kalan cevaplar: “İnsan sadece ekmekle yaşamaz, Tanrı'nın ağzından çıkan her sözle yaşar”: biz de o Söz'den hayat alırız. Mucize talebine şöyle cevap verir: “Tanrını, Rabbini denemeyeceksin”, bu O'na inanmamak, O'nu Tanrı olarak kabul etmemek, O'nun yerine geçmek anlamına gelir. Biz Tanrı'nın bizi zaten sevdiğine inanırız, bize bunu kanıtlamasına gerek yoktur. Ve insanları egemenlik altına alarak onların iyiliğini isteme önerisine karşılık, sır şudur: «Rab Tanrı'nı tapınacaksın: sadece O'na ibadet edeceksin», bu, Tanrı'nın çocukları olduklarını kabul etmeye ihtiyaç duyan insanları sevmenin, O'na her zaman itaat ederek, tüm kalbiyle O'nu severek, güvenli yoludur. Silah ve şiddet kullanarak insanları sevdiğini düşünenler, sevginin ne olduğunu bilmezler.

Adem'den İsa'ya geçmek, Tanrı'nın güçlü olduğunu düşünmekten, her zaman seven bir Tanrı'nın sevgisini hatırlamaya geçmek demektir. Dolayısıyla dönüşüm, bu bakış açısının değişmesidir: Kendimi, sağlığımı, insanlar arasında şöhretimi aramıyorum, onlar üzerinde güç sahibi olmaya çalışmıyorum, aksine Tanrımın hayatını yaşamaya çalışacağım, nasıl? Severek, hizmet ederek, alçakgönüllü ve uysal olarak, sevinç ve şükranla.

Aziz Pavlus, sürekli ve azimli olacak bu dönüşüm üzerinde düşünmemize yardımcı olur. O bize, “tek bir insanın itaatsizliği yüzünden herkes günahkar oldu, aynı şekilde tek bir insanın itaati yüzünden herkes doğru sayılacak” der: Adem ve Havva, kendi mantıklarıyla hepimizi mahvettiler ve bizi itaatsizlik yoluna soktular, ama İsa, dinleyişi ve itaatkar sevgisiyle, hepimizi Tanrı Baba'nın gözünde hoş kılar, O'na benzer kılar, böylece dünyayı, ezici bir krallıktan, göklerin krallığına, şenlik, birlik, barış ve özgürlük krallığına dönüştürebiliriz!