Fraternità Gesù Risorto
Casa di Preghiera S.Maria Assunta - Tavodo - TN

ME
NU

Calendario

Omelie

Opuscoli

Altri scritti

OMELIE / Omelie TR

27 mar 2016
27/03/2016 - PASKALYA BAYRAMI

27/03/2016 - PASKALYA BAYRAMI

Rabbimiz Mesih İsa dirildi! Alleluya!

Okuma Hav. İşl. 10,34.37-43 * Mezmur 117 * 2. Okuma Kol 3,1-4 (1Kor 5,6-8) İncil Yh 20,1-9 (Lk 24,13-35)

MEDİTASYON

Aziz Petrus, pagan Kornelius’a ve onun ev halkına İsa’nın dirilişini duyuruyor. Dirilişin duyurulması tamdır: Petrus önce İsa’nın mahkum edilmesi, O’nun ıstırabı ve ölümü hakkında konuşuyor. İsa’nın mahkum edilmesinden önce ne olduğunu dahi söylüyor: Allah, İsa’yı “Kutsal Ruh’la ve kudretle meshetti”, öyle ki O, “Şeytanın baskısı altında olanların hepsini iyileştirebildi”. İsa, acı çeken ve düşman tarafından baskı gören insanlara iyilik etmesine ve Allah tarafından Kutsal Ruh’la doldurulmasına rağmen insanlar O’nu öldürdüler. Fakat İsa’nın ölümü tecrübe etmesine; ölümünden üçüncü güne kadar hapsedilmiş olmasına izin veren Allah, tam üçüncü günde “O’nu ölümden diriltti”, öyle ki O, öğrencileri ile birlikte yemek yerken ve içmekteyken Kendisini gösterdi. Şimdi öğrencileri, sadece gördüklerine değil, tecrübe ettiklerine de tanık olmaktadır. Peki onlar neye tanıklık etmektedirler? İsa’nın “Allah tarafından dirilerin ve ölülerin Yargıcı olarak atanmış olduğuna” tanıklık etmektedirler. Ve işte bunun içindir ki bizler “alleluya” ilahisini söylemekteyiz! Bunun içindir ki İsa’nın dirilişi, hayatımızın tümünün, sarfettiğimiz gayretin tamamının temelidir. Bizim ve ötekilerin yargıcı; ötekilerin hepsinin yargıcı, İsa’dır! Dirilişi, bunu ispat ediyor. O halde bizler bu doğrulamadan bazı sonuçlar çıkartıyoruz. Bir tarafta sevinç içinde bulunmaktayız, çünkü ancak ve ancak bu yargıç, yani İsa, hayatımızı yargılayabilecektir. O’nun bizi sevdiğini, bizim uğrumuza ölüme göğüs gerdiğini, bizim uğrumuza yaşadığını bilmekteyiz: O’nun bize olan yargısı, sadece iyilikle dolu olacaktır! Kendimizi emin hissediyoruz ve “alleluya” ilahisi söylüyoruz!

Öbür tarafta ise bu sevinç ve bu eminlik duygusu, bizi İsa’nın Sözünü yaşamaya, O’nunla dostluk içinde kalmaya özverili kılıyor. Ayrıca, hissettiğimiz bu sevinç ve emniyet sayesinde, İsa’nın öğretilerinin hayatımıza rehber olmasına izin vermeye de özen gösteriyoruz. Bu öğretiler, İsa tarafından görevlendirilen ve çoban ve korucu gibi O’nun iyiliğini taşıyan kişiler aracılığıyla bize verilmektedir. İsa’nın Sözünün bizde somut gerçek olduğu her defasında; O’nun çoban değneği sayesinde diğer müminleri ile birlikte yürüyüp, emniyet içinde ağılında kalmaya desteklendiğimiz her defasında, “alleluya” ilahisini söylüyoruz!

Aziz Petrus, tanıklığına başka bir şeyi eklemektedir: Eski peygamberleri de hatırlatmaktadır. Gerçekten de İsa, birden ve beklenmemiş bir göktaşı olarak meydana çıkmamıştır. O, yüzyıllarca Allah’ı sevenler tarafından ilan edilip beklenilmiştir. Ve bizzat peygamberler O’nu doğruluyorlar: “O’na iman eden herkes O’nun adıyla günahlarının bağışlanmasına kavuşuyor”. Bu gerçek, tam da son peygamber olan Yuhanna tarafından kabul edilmiş ve yayılmıştır. O, İsa’yı vaftiz ederek, şöyle demişti: “İşte dünyanın günahını kaldıran Allah’ın Kuzusu!”. Petrus’un tanıklığından hiçbir şey eksilmiyor. Günahlar var olmaktadır; yeter ki etrafımıza bakalım ve birazcık düşünelim... Gördüğümüz acılar, bizi çoğunlukla sıkıntı ve endişe içinde yaşatan acılar nereden gelmektedir? Hastalıklar ve ölümler, gizli ve açık adaletsizlikler, cinsel sapkınların iyi yoldan saptıran kararları nereden geliyor? Günah, egemenlik sürüp ücreti olan ölümü yayıyor. Fakat bugün “alleluya” ilahisini okuyoruz! Çünkü günah bağışlanmış olduğu için, ölüm yenilmiştir. Günahı İsa kendi omuzları üzerine yüklemiş ve onu haça çevirmiştir. “Alleluya” ilahisini okumaktayız, çünkü günahımızı İsa’ya teslim edebildik: Bugün Baba bizi, Oğlu sayesinde, sevinçli; Oğlu ile birleşmiş halde görmektedir. Gerçekten de vaftiz lütfunu yeniledik, düşmandan vazgeçtik ve hayatımızı Rab’bin sevgisine teslim ettik. Bizler de dirildik: Düşüncelerimizi ve arzularımızı, yeryüzünden “gökteki değerlere”; Baba’nın yüreğinde saklanan şeylere çevirdik.

Petrus’un ve öteki öğrencinin koşusuna bakarken, “alleluya” ilahisi ruhumuza giriyor. Mecdelli Meryem’in sözlerini tekrarlayan öğrencilerin anlatımları, bizi düşünmeye sevkediyor ve aynı zamanda ruhlarımızı emniyet ve huzur içinde bırakıyor. Çünkü dünyanın kötülüğü, günahımızın kötülüğü, bize acı çektiren kötülük artık egemen değildir. O, yenilmiştir ve biz, “yerde duran kefen”in taşıdığı anlamdan güç alarak, geleceğe ümitle, geçmişe merhametle bakmaktayız, ve herkese, çeşitli şekilde, bizim “alleluya” ilahimizi söylemekteyiz.

OKUMALAR

Okuma: Havarilerin İşlerinden 10,34.37-43

Yahya'nın vaftiz çağrısından sonra Celile'den başlayarak tüm Yahudiye'de meydana gelen olayları, Tanrı'nın, Nasıralı İsa'yı nasıl Kutsal Ruh'la ve kudretle meshettiğini biliyorsunuz. İsa her yanı dolaşarak iyilik yapıyor, İblis'in baskısı altında olanların hepsini iyileştiriyordu. Çünkü Tanrı O'nunla beraberdi.
«Biz, İsa'nın, Yahudilerin ülkesinde ve Kudüs'te yaptıklarının hepsine tanık olduk. O'nu çarmıha gerip öldürdüler. Ama Tanrı O'nu üçüncü gün diriltti ve açıkça görünmesini sağladı. İsa, halkın tümüne değil de, Tanrı'nın önceden seçmiş olduğu tanıklara, ölümden dirilmesinden sonra kendisiyle birlikte yiyip içen bizlere göründü. Tanrı tarafından ölülerle dirilerin Yargıcı olarak atanan kişinin kendisi olduğunu halka duyurmamızı, buna tanıklık etmemizi buyurdu. Peygamberlerin hepsi O'nunla ilgili tanıklıkta bulunuyorlar. Şöyle ki, O'na inanan herkesin günahları O'nun adıyla bağışlanır.»
Petrus daha bu sözleri söylerken Kutsal Ruh, konuşmayı dinleyen herkesin üzerine indi. Petrus'la birlikte gelmiş olan Yahudi imanlılar, Kutsal Ruh armağanının diğer uluslardan olanların da üzerine dökülmesini şaşkınlıkla karşıladılar. Çünkü onların, bilmedikleri dillerde konuşup Tanrı'yı yücelttiklerini duyuyorlardı.
O zaman Petrus, «Bunlar, tıpkı bizim gibi Kutsal Ruh'u almışlardır. Suyla vaftiz olmalarına kim engel olabilir?» dedi. Böylelikle onların İsa Mesih adıyla vaftiz olmalarını buyurdu. Sonra onlar Petrus'a, birkaç gün yanlarında kalması için ricada bulundular.

Mezmur 117

RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

"Sonsuzdur sevgisi!" desin İsrail halkı.

RAB'bin sağ eli üstündür,

RAB'bin sağ eli güçlü işler yapar!"

Ölmeyecek, yaşayacağım,

RAB'bin yaptıklarını duyuracağım.

Yapıcıların reddettiği taş,

Köşenin baş taşı oldu.

RAB'bin işidir bu,

Gözümüzde harika bir iş!

İkinci okuma: Aziz Pavlus’un Koloslulara Mektubundan 3,1-4

Mesih'le birlikte dirildiğinize göre, gökteki değerlerin ardından gidin. Mesih orada, Tanrı'nın sağında oturuyor. Yeryüzündeki değil, gökteki değerleri düşünün. Çünkü siz öldünüz, yaşamınız da Mesih'le birlikte Tanrı'da saklıdır. Yaşamınız olan Mesih göründüğü zaman, siz de O'nunla birlikte yücelmiş olarak görüneceksiniz.

İncil: Yuhanna 20,1-9

Haftanın ilk günü erkenden, ortalık daha karanlıkken Mecdelli Meryem mezara gitti. Taşın mezarın girişinden kaldırılmış olduğunu gördü. Koşarak Simun Petrus'a ve İsa'nın sevdiği öbür öğrenciye geldi. Onlara, «Rab'bi mezardan almışlar, nereye koyduklarını da bilmiyoruz» dedi.
Bunun üzerine Petrus'la öteki öğrenci dışarı çıkıp mezara yöneldiler. İkisi birlikte koşuyordu. Ama öteki öğrenci Petrus'tan daha hızlı koşarak mezara önce vardı. Eğilip içeri baktı, keten bezleri orada serili gördü, ama içeri girmedi. Ardından Simun Petrus geldi ve mezara girdi. Orada serili duran bezleri ve İsa'nın başına sarılmış olan mendili gördü. Mendil, keten bezlerle birlikte değildi, ayrı bir yerde dürülmüş duruyordu. O zaman mezara ilk varan öteki öğrenci de içeri girdi. Olanları gördü ve iman etti. İsa'nın ölümden dirilmesi gerektiğini belirten Kutsal Yazı'yı henüz anlamamışlardı.