ME
NU

Kentte Kal─▒n


KENTTE KALIN

 

 

 

Yukar─▒dan gelen bir güçle
donan─▒ncaya dek…
Lk 24,49

 

 

 

ÖNSÖZ

Papa II. Yuhanna Pavlus, Havarisel bir Mektupla, H─▒ristiyanlar─▒, Tanr─▒’n─▒n istekleriyle tam bir birlik içine girerek ve kendilerini yenileyerek 2000 y─▒l─▒na haz─▒rlanmaya davet etti.

 

┼×u ┼čekilde haz─▒rlanmam─▒z─▒ önerdi:
1. 2000 y─▒l önce do─čmu┼č olan ─░sa’y─▒ ve O’nun dünya ve tüm insanlar için önemini tan─▒maya çal─▒┼čmak;
2. ─░sa taraf─▒ndan ba─č─▒┼članm─▒┼č Kutsal Ruh’u, insan─▒ içinden de─či┼čtiren Ruh’u tan─▒maya çal─▒┼čmak ve O’nu içimizde kabul etmeye haz─▒r olmak;
3. Baba’y─▒ tan─▒maya ve tabii ki O’nu sevmeye çal─▒┼čmak; ─░sa’n─▒n kendisi Baba’ya do─čru bizi Kutsal Ruh’u ba─č─▒┼člayarak yönlendirir, o Kutsal Ruh ki bizi kendisine, yani ─░sa’ya benzer k─▒lar ve bizi Evlat’ta evlad─▒ yapar.

Rahiplik görevi sürdürdü─čüm cemaatteki inananlara, ikinci ad─▒mda, yani Kutsal Ruh’u tan─▒mas─▒na yard─▒m etmek amac─▒yla, bu konuyla ilgili olarak, birkaç ay boyunca, her Pazar Günü k─▒sa kate┼čezler haz─▒rlad─▒m. Bunlardan burada sundu─čum dü┼čünceler ortaya ç─▒kt─▒. Bunlar sana, çok uzun yaz─▒lar─▒ okuyamayaca─č─▒n günlerde, yard─▒mc─▒ olabileceklerdir: Bir metin oku, derinlemesine dü┼čün, her ┼čeyden önce hayat─▒nda ┼čimdi bile var olan Tanr─▒’n─▒n Ruhu’na ┼čükrederek, dua et!

Tabii ki Kutsal Ruh’u tan─▒mak yetmeyecek, ama O’nu tan─▒d─▒kça, müdahale etmesine izin vermek, dü┼čüncelerimizin ve duygular─▒m─▒z─▒n aras─▒nda hangisinin Kutsal Ruh’tan, hangisinin kötü ruhtan geldi─čini ay─▒rt etmek daha kolay olacakt─▒r. Nitekim biz ancak ve ancak Yüceler’den gelen te┼čvikleri izlemek istiyoruz!

Biliyoruz ki – ve ┼čunu bize Havariler söylemektedirler – ancak ve ancak Kutsal Ruh, ─░sa ile sadece özel biri olarak de─čil de, hayat─▒m─▒z─▒n gerçek Rab’bi olarak kar┼č─▒la┼čmam─▒za izin verir. (1Kor. 12,3). Yine bizleri, Tanr─▒’n─▒n önünde, bir çocu─čun babas─▒na duydu─ču güven duygusu ile kalmam─▒z─▒ sa─člayan Kutsal Ruh’tur. “Bu Ruh’la, ‘Abba Baba’ diye sesleniriz” (Rom 8,15).
Yüre─čimizde bu gerçekle dünyada yolumuza güvenle devam edelim; içimizde olan Tanr─▒’n─▒n Ruh’u arac─▒l─▒─č─▒yla bizler bu dünyaya, Baba’n─▒n alçakgönüllülü─čünün ve gerçe─činin, sevincinin ve bilgeli─činin tad─▒n─▒ götürece─čiz.


 

1. Kutsal Ruh’u ald─▒n m─▒?

Aziz Pavlus, üçüncü misyonerlik seyahati s─▒ras─▒nda, büyük ve zengin bir kent olan Efes’e var─▒nca, orada ilkin ─░sa’y─▒ tan─▒m─▒┼č olan ki┼čilerle bulu┼čmaya çal─▒┼č─▒yor. Nitekim ─░sa hakk─▒nda bir ┼čeyler bilen bir düzine adam─▒ buluyor. Havari onlara ┼ču soruyu soruyor: “Siz, iman etti─činizde, Kutsal Ruh’u ald─▒n─▒z m─▒?” (Havari ─░┼č 19, 1-2 vs.)

Uzun y─▒llar önce biri bana ayn─▒ soruyu sordu: “Kutsal Ruh’u ald─▒n m─▒?”
Nas─▒l cevap verece─čimi bilmiyordum. Kuvvetlendirme Gizemi alm─▒┼č oldu─čumu ve Kuvvetlendirme ile Rab’bin Kutsal Ruh’u verdi─čini biliyordum. Ama e─čer ben O’nu gerçekten alm─▒┼čsam… bunu dü┼čünmeye nereden ba┼člayabilece─čimi bile bilmiyordum. Hatta, Kutsal Ruh’u alm─▒┼č olup olmad─▒─č─▒m─▒, O’nun bende hala olup olmad─▒─č─▒n─▒, O’nun hala ruhumda olup olmad─▒─č─▒n─▒ sadece varsay─▒labildi─čini zannediyordum; bence bunu ispat etmek imkans─▒zd─▒.
O soru içimde bir diken gibi kald─▒. Bana bunu soran adama cevap veremedim. Ama en az─▒ndan kendime cevap verebilmeliyim, çünkü hala, sürekli olarak, o soru akl─▒ma gelmekte.
Kutsal Ruh’u ald─▒m m─▒? O ki┼či bana bunu da demi┼čti: “Arabada oldu─čunda, onun hareket edip etmedi─čini fark eder misin? Ayn─▒ ┼čekilde, Tanr─▒’n─▒n “Rüzgar─▒n─▒n” içinde esip esmedi─čini fark etmelisin!”


 

2. Fark─▒na varmak

Efes’teki on iki adam, “Biz Kutsal Ruh’un varl─▒─č─▒n─▒ bile duymu┼č de─čiliz” diyerek, Pavlus’un sorusuna aceleyle ve fazla dü┼čünmeden cevap veriyorlar.
─░ncil’in sadece bir k─▒sm─▒n─▒ tan─▒d─▒lar. O zaman Pavlus onlar─▒n H─▒ristiyan olabilece─činden ┼čüphe ediyor; nitekim onlar─▒n sadece Yahya’n─▒n vaftizi ile vaftiz edildiklerini anl─▒yor: Bu vaftiz sadece günahlardan ar─▒nmad─▒r. H─▒ristiyan Vaftizi ise: ─░sa’y─▒ ya┼čam─▒n─▒n Rab’bi olarak kabul edip O’nunla, hayati bir birle┼čimle, birle┼čmektir; Tanr─▒ Baba’n─▒n evlatlar─▒ ve Kilise’nin üyeleri olabilmek için, O’nun ölümü ve dirili┼činin gizemine ‘dalmad─▒r’, yani girmedir. O adamlar, Aziz Pavlus’un a─čz─▒ndan Rab ─░sa ile ilgili daha aç─▒k ilan─▒ dinledikten sonra, vaftiz diliyorlar ve Aziz Pavlus ellerini üzerlerine koyuyor: Bu jest, Kutsal Ruh’un yakar─▒┼č─▒n─▒ ve O’nun ba─č─▒┼članmas─▒n─▒ göstermektedir. Nitekim onlar O’nu al─▒p hemen bunu fark ediyorlar.
Nas─▒l? “Yabanc─▒ diller konu┼čarak peygamberlik ettiler”.
Onlar için bunlar, kar─▒┼čt─▒r─▒lamaz iki i┼čaret, a─č─▒zdan ç─▒kan i┼čarettir! Yeni dillerde konu┼čmak ve peygamberlik etmek! Bu iki deyim, içte var olan, ama sakl─▒ tutulmayan tav─▒rlar─▒ belirtirler: Kendini Tanr─▒ taraf─▒ndan ula┼č─▒lm─▒┼č olup O’na ait oldu─čunu ilan etmekten, ─░sa’dan bir dost ve dosttan da öte, ya┼čayan ve haz─▒r bulunan olarak söz etmekten, art─▒k insanlar─▒n önünde küçük dü┼čmekten korkmamak.

Gençken çekingendim, herkesten korkard─▒m, hiçbir zaman söyleyecek sözüm yoktu, hep sessizdim. Fakat bir gün ─░sa’y─▒, utanç duymadan, sevmeye ba┼člad─▒m. Bir zaman sonra ya┼čl─▒ bir adam bana, “Seni çok de─či┼čmi┼č buluyorum. Zorluk çekmeden konu┼čuyorsun” dedi. Gerçekti. ─░sa’dan bahsetme f─▒rsat─▒ bulmu┼čtum ve bunu hiçbir korku duymadan yap─▒yordum.
Bendeki, Kutsal Vaftiz ile ba┼člam─▒┼č ve Kutsal Kuvvetlendirme S─▒rr─▒ ile onaylanm─▒┼č Kutsal Ruh’un varl─▒─č─▒, ┼čimdi ortaya ç─▒kmaya ba┼čl─▒yordu.


 

3. Sevginin gücü ve kuvveti

E─čer büyük melek Gabriel’in Meryem’e söylemi┼č oldu─ču sözlerini ben de dinleseydim, ┼ča┼č─▒rm─▒┼č ve korkmu┼č olarak Kutsal Bakire’nin sorusuna verdi─či cevab─▒, “Kutsal Ruh senin üzerine gelecek” (Lk 1,35) duyard─▒m. Meryem, “Bu nas─▒l olabilir ki?” diye sormu┼čtu. “Ne yapmal─▒y─▒m? Söyledi─čin Tanr─▒’n─▒n vaatlerini gerçekle┼čtirmek için neler yapmal─▒y─▒m?” demek ister gibi.
Melek ona, “Sen hiçbir ┼čey yapma, kayg─▒lanma. Sen sadece, Tanr─▒’ya ‘evetini’ de, sonra her ┼čeyi Kutsal Ruh yapacak. O, senin yapabilece─činden çok daha fazlas─▒n─▒ yapacak. E─čer sen bir ┼čeyler yaparsan, sadece bir insan do─čacakt─▒r, ama Kutsal Ruh’a b─▒rak─▒rsan, Yücelerin Yücesi’nin O─člu, Tanr─▒’n─▒n Kutsal─▒ do─čacakt─▒r!
Kutsal Ruh, havasal bir ┼čey, soyut bir kavram de─čil, O, gerçekten sevginin gücü ve kuvvetidir, o sevgi ki ya┼čam─▒ do─čurur ve ya┼čam─▒ ba─č─▒┼člar.
─░sa dünyada var oluyor, çünkü Kutsal Ruh ürkek ve sessiz bir kad─▒n─▒n ruhuna ve bedenine müdahale edebildi.
Ama kimdir bu Kutsal Ruh, böylesine güçlü, böylesine gerçek, böylesine somut? Kimdir?


 

4. Kimdir, ya da ne yapar?

Kutsal Ruh kimdir?
Bu soruya kim cevap verebilir? Tanr─▒’─▒n─▒n kendisini, yani O’nun Kutsal Kitap’─▒n de─či┼čik bölümlerinde bize sundu─ču Sözünü sorgulayabiliriz.
Azizleri ve onlarla birlikte Kilise’yi de sorgulayal─▒m: Kilise ki, Kutsal Ruh’un etkisiyle ─░sa’n─▒n Bedeni olarak do─čdu.
Kutsal Kitab─▒ sorgularken, ─░sa’n─▒n ve Havarileri’nin, peygamberlerin ve daha ba┼čka Tanr─▒’dan esinlenmi┼č insanlar─▒n sözlerini bulaca─č─▒z.
Azizleri ve onlar─▒n Kiliselerini sorgulad─▒kça, Kutsal Yaz─▒lar─▒ aç─▒klayan cevaplar─▒ bulaca─č─▒z: Nitekim Kutsal Yaz─▒lar sorular─▒m─▒za do─črudan bir cevap vermezler. Onlar, Kutsal Ruh’un bir tan─▒m─▒n─▒ vermezler, O’nun yapt─▒─č─▒n─▒, O’nun içimizde ne ┼čekilde davrand─▒─č─▒n─▒, O’nun ki┼čisel ya┼čamda ve Kilise ya┼čam─▒nda varl─▒─č─▒n─▒ nas─▒l tan─▒yabilece─čimizi belirtiler.
Kutsal Ruh’tan bahsetmek, bir mum alevinden bahsetmek gibidir. Kim sana alevin ne oldu─čunu söylemek isterse, konuyu de─či┼čtirerek, sana onun ne yap─▒p, nas─▒l ayd─▒nlatt─▒─č─▒n─▒ ve ─▒s─▒tt─▒─č─▒n─▒ söylüyor. Önemli olan, alevin nas─▒l olu┼čtu─čunu bilmek de─čil, onun taraf─▒ndan ayd─▒nlanmak ve ─▒s─▒nmakt─▒r!
Dolay─▒s─▒yla sorumuza cevap vermek için az konu┼čaca─č─▒z. Kutsal Ruh’un ne yapt─▒─č─▒n─▒ ve nas─▒l müdahale etti─čini söylemek daha kolay. Fakat, en az─▒ndan, kullan─▒lan ‘ruh’ ve ‘kutsal’ terimlerinin anlam─▒n─▒ bulmaya çal─▒┼čaca─č─▒z.


 

5. ‘Ruh’ ve ‘kutsal’

‘Ruh’ kelimesi ne anlama gelir? Yeni Ahitte bulmaya çal─▒┼čal─▒m.
─░ncil Yazarlar─▒ ve Havariler, Yunanca ─░ncilleri ve mektuplar─▒ yazarken, hangi terimi kulland─▒lar? Onlar, “pneuma” diye yazd─▒lar. Bu ┼čekilde ─░sa’n─▒n da mezmurlarla dua ederken kulland─▒─č─▒ ifadeyi çevirdiler: “─░çimde yeni bir ruh yarat” ve “Senin iyi Ruh’un bana düz yolda bana öncülük etsin” (Mez. 51,10 ve 143,10). ─░sa, ─░branice, ‘ruah’ diyordu.
Hem ─░branice hem de Yunanca olan terim, nefes, esinti, hafif ve meltem gibi yenileyen bir rüzgar─▒ ifade etmek için kullan─▒lmaktayd─▒.
Bir insan─▒n ruhu, insan─▒n içindeki esintidir, yani dü┼čüncelerine, iradesine, an─▒lar─▒na yön verendir; gözlerini hareket ettiren ve sözlerine tonu verendir: tatl─▒ ya da k─▒zg─▒n tonu, gururlu ya da alçakgönüllü tonu, iyilik ya da iddial─▒ tonu, yarg─▒layan ve ele┼čtiren veya merhametli tonu.
─░nsan─▒n ruhu, biri ile kar┼č─▒la┼č─▒nca, senin sevilmi┼č ve kabul edilmi┼č ya da reddedilmi┼č ve nefret edilmi┼č oldu─čunu sezdiren hafif esintidir. O, can─▒ ve bedeni bir kabul etme ortam─▒ veya bo─čucu bir reddetme ortam─▒ yaratmak için hareket ettirip ifade edilemeyendir.

‘Kutsal’ kelimesi, dünyasal gerçeklerin üstünde olan, gücümüzü a┼čan ┼čeyleri ifade eder. Kutsal, yeryüzünde gerçekle┼čene ba─čl─▒ olmayan, kayna─č─▒ yeryüzünün d─▒┼č─▒nda, Tanr─▒’n─▒n yüre─činde olan demektir. Mesela, bir hakarete sinirlenerek ya da al─▒narak kar┼č─▒l─▒k veriyorsam de─čil, takdis ederek ve severek cevap veriyorsam, kutsal─▒m. E─čer hakarete hakaretle kar┼č─▒l─▒k verirsem, dünyada gerçekle┼čene ba─čl─▒y─▒m demektir; e─čer sevmeye devam edersem, iyileri ve kötüleri seven Baba’ya ba─čl─▒y─▒m.


 

6. ─░çten gelen esinti

Tanr─▒’n─▒n Ruh’unu, Tanr─▒’n─▒n yüre─čini harekete geçiren içten gelen esinti olarak tan─▒mlayabiliriz. ─░nsanî ifadeler kullanmaktay─▒z. Kar─▒┼č─▒kl─▒k yap─▒p gizemin güzelli─čini baya─č─▒la┼čt─▒rmamay─▒ ümit ediyorum!
Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, Baba’n─▒n nefesidir. O, sevgidir! Peder daima sever, çünkü “Tanr─▒ sevgidir” (1Yh 4,8). O’nun sevgisi, bir ölüye ya da henüz nefesi olmayan birine yönlendirildi─činde, hayatt─▒r; günahkara yönlendirildi─či zaman ise, kabul etme, koruma, merhamettir.
Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, Baba’y─▒ ilk olarak sevmeye iten Esintidir. Bu mükemmel sevgi de, Baba’y─▒ tanr─▒sal ┼čekilde hayat vermeye iterek, O─čul diye adland─▒rd─▒─č─▒m─▒z sevginin arma─čan─▒n─▒ göstermeye – daha iyisi: “do─čurmaya” – itiyor; O da, ayn─▒ Esinti taraf─▒ndan bürünmü┼č ve itilmi┼č, “Sevgi - Tanr─▒’d─▒r”.
Bu yüzden Kutsal Ruh, O─čul’a hayat veren ve O’nu seven Baba’n─▒n sevgisidir; kendisini sunan ve Baba’ya itaat edip arzular─▒n─▒ gerçekle┼čtirerek O’na cevap veren O─čul’un sevgisidir.
Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, baba ve evlat sevgisidir, yine de O─čul’u Baba ile bize olan tek bir sevgi içerisinde birle┼čtiren sevgidir.
Sevgi nedir? Bunu anlatmak imkans─▒zd─▒r. Daha do─črusu, yapt─▒klar─▒yla ne oldu─čunu daha iyi söyleyebiliriz.


 

7. O’na dua etmek!

Benim annem Kutsal Ruh’un kim oldu─čunu kendine problem etmiyordu ne de O’nu tarif etmeyi, bunun yerine O’na dua ediyordu, sadece!
O’na: “Gel!” diyordu.
O’na: “Çocuklar─▒m─▒n yüreklerine gir ve onlara benim söyleyemedi─čim ┼čeyleri söyle!” diyordu.
O’na: “Sen ki Tanr─▒’n─▒n Rüzgâr─▒’s─▒n, dünyay─▒ saran kar─▒┼č─▒kl─▒k ve imans─▒zl─▒k «havalar─▒n─▒» da─č─▒t!” diyordu.
Annem, böyle yaparak, Kutsal Ruh’un kim oldu─čunu biliyordu: O, konu┼čabilecek, seni dinleyebilecek, insanlar─▒n yüre─činin derinli─činde müdahale edebilecek ilahi Ki┼čidir.
Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, insan─▒n kendi kapasiteleri ile ula┼čamayacak yere ula┼čabilecek olan Tanr─▒’n─▒n gücü, sevgi gücüdür.
Annem biliyordu ki Kutsal Ruh’a da, Peder’e ve O─čul’a verildi─či gibi, ┼čan verilebilirdi. Bu da, hayat─▒m─▒zda O’na yer ve önem verdi─čimizde gerçekle┼čir. Nitekim bu ┼čekilde Kutsal Ruh hayat─▒m─▒zda egemenlik sürebilir, onda çal─▒┼čabilir: ─░çimizde dola┼čan duygular─▒m─▒z─▒ de─či┼čtirerek, bunlardan pek çok ho┼č olmayan ve güven vermeyen olanlar─▒, sevgi, bar─▒┼č ve birlik denebilen duygular─▒na dönü┼čtürerek, Kendisini gösterebilir.


 

8. Paraklitos

Dini ilahilerimizden bir tanesi bize, al─▒┼č─▒lmam─▒┼č bir terim olan Paraklitos, Paraklitos Ruh kelimesini telaffuz ettirir.
Sen, bu kelimeyle kar┼č─▒la┼č─▒nca, ne dü┼čünüyorsun? Bu da Grekçe bir terimdir. Kimse onu ─░talyanca’ya çevirmeye cesaret edemedi. Çevirmeye kalkarsak, kelimelerin sonu gelmezdi: Yunan dilini ö─črenmek daha kolay olurdu!
Paraklitos, yan─▒mda kalmak için, bana yard─▒m etmek için, ça─čr─▒land─▒r.
E─čer kederliysem, beni teselli eder; e─čer suçlan─▒yorsam, beni savunur; e─čer depresyondaysam, bana moral verir; e─čer haf─▒zam zay─▒fsa, bana hat─▒rlamamda yard─▒m eder; e─čer söyleyecek sözüm yoksa, bana bildirir; e─čer tembelsem, beni çal─▒┼čmaya isteklendirir; e─čer denenmedeysem, bende Baba’n─▒n sevgisini uyand─▒r─▒r; e─čer karma┼č─▒k duygular içindeysem, dü┼čüncelerimi ayd─▒nlat─▒r; e─čer iffetsiz dü┼čüncelerim varsa, akl─▒m─▒ temizler; e─čer dikkatim da─č─▒n─▒ksa, bana dikkat verir; e─čer geçici maddi ┼čeylere tak─▒l─▒p kalm─▒┼čsam, bana sonsuz hayat─▒ hat─▒rlat─▒r; e─čer Tanr─▒’y─▒ unutursam, beni sars─▒p kendime getirir; e─čer hastaysam, bana “─░┼čte, kendimi sana sunuyorum, Baba!” dememe yönlendirir; e─čer ac─▒ çeken insanlara yak─▒n oturuyorsam, bana ac─▒ma hisleri ve cömert bir yürek verir.
Daha da anlatmaya devam etmem gerekirdi...
Bunu sen yap! Ben “hemen hemen yeterince” anlad─▒m ki Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, sürekli bir ┼čekilde, gerekli ve vazgeçilmezdir.
Ben de, annem gibi, O’na: “Gel!” diyorum.


 

9. Gerçe─čin Ruh’u

─░sa, ┼čakirtlerine Kutsal Ruh’tan bahsetti─či zaman, - bunu çok kez yapt─▒! – O’nu “Gerçe─čin Ruh’u” olarak da isimlendiriyordu (Yh 15,26).
“Gerçe─čin Ruh’u”: Bu deyimle ─░sa’n─▒n ne demek istedi─čini hep anlamaya çal─▒┼čt─▒m.
“Gerçek nedir?” diye soran Pilatus’a ─░sa, sessiz kalarak cevap verdi: Öyle bir sessizlik ki, sözlerden daha iyi aç─▒kl─▒k getiriyordu (Yh 18,38).
Gerçek kendisiydi; yani Gerçek, günahkarlar için kendini masum olarak sunan ve kendi üstüne dünyan─▒n günah─▒n─▒ yükleyen, bu ┼čekilde de en büyük sevgi ile seven, tam ─░sa’n─▒n kendisiydi.
Ne için O, ┼čakirtlerine: “Gerçek benim” dedi? (Yh 14,6)
─░sa, Baba’ya do─čru güvensizlik ve itaatsizlik kabul etmeyen kendi ya┼čam─▒nda, Tanr─▒’n─▒n sevgisinin tamamen gösterildi─čini bilmekteydi. ─░sa’n─▒n hayat─▒, henüz kimsenin görüp hayranl─▒kla bakmad─▒─č─▒ merhametli Tanr─▒’n─▒n gerçek yüzünü ortaya ç─▒kar─▒yordu!
Hakiki gerçe─či, evreni, tarihi, herkesin ya┼čant─▒lar─▒n─▒ yönlendiren ve onlara gerçek anlam─▒ veren en derin dü┼čüncelerini anlamak isteyen kimse, dünyan─▒n günah─▒n─▒ kendi üstüne yükleyen ─░sa’ya bakmal─▒d─▒r: O, Gerçek’tir! O bize, Tanr─▒’n─▒n Yüzü’nü gösterir!
Kutsal Ruh, Gerçe─čin Ruh’udur. O’nun içimize, bizi de─či┼čtirerek geldi─či zaman, hayat─▒m─▒z gerçek, yani Baba’n─▒n sevgisinin aç─▒klanmas─▒, hiç kimse taraf─▒ndan görülmemi┼č Olan’─▒n üzerinde ─▒┼č─▒k, Tanr─▒’n─▒n gerçek yüzünün görünümü olur.
Gerçe─čin Ruh’u, O’nu kabul etti─čim zaman, beni biraz ─░sa’ya benzetir, yani beni biraz Baba gibi k─▒lar. O zaman, benimle kar┼č─▒la┼čan herkes, Tanr─▒’n─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ndan bir ┼čeylerle kar┼č─▒la┼čm─▒┼č gibi olacak; beni gören, ayd─▒nlanacak ve, biraz da olsa, Yücelerden gelen sevgi gücünü alacak.


 

10. Size ö─čretecek

“O size her ┼čeyi ö─čretecek” (Yh 14,26).
─░sa, Son Ak┼čam Yeme─činde konu┼čmakta ve Yahuda Taddeus’un bir sorusuna cevap vermektedir.
O, kendi ölümünden sonra ┼čakirtlerini e─čitmeye devam edecek olan bir Ö─čretmenden bahsetmektedir. Ö─črenciler, hep ö─črenci olarak kal─▒p ö─črenmeye sürekli haz─▒r olmak zorundad─▒rlar: Ö─čretmek için Kutsal Ruh var olacakt─▒r. Art─▒k ne cahilliklerinden ne de unutkanl─▒klar─▒ndan korkmalar─▒ gerekecektir: Kutsal Ruh onlara ö─čretecek ve ─░sa’n─▒n söylediklerini hat─▒rlatacakt─▒r!
Bu, zaman s─▒n─▒r─▒ olmayan muhte┼čem bir vaattir.

Yüzy─▒llar boyunca, Kilise’yi olu┼čturanlar, sadece insanlar, sadece günahkar, sadece zay─▒f ve unutkan ki┼čilerdir. Ancak Kilise, Tanr─▒ taraf─▒ndan unutulmamaktad─▒r, aksine haf─▒zay─▒ ve zekay─▒ uyand─▒ran Ruh’u taraf─▒ndan desteklenmektedir: Haf─▒za, do─čru zamanda ─░sa’n─▒n söylemi┼č olduklar─▒n─▒ hat─▒rlatmak için, zeka da O’nun ö─čreti┼čini anlamak ve onu insanlar─▒n ya┼čad─▒─č─▒, yeni olu┼čan farkl─▒ ortamlara, durumlara uydurmak içindir.
Gerçekten de, yüzy─▒llar boyunca, bu haf─▒zay─▒ ve bu zekay─▒ çal─▒┼č─▒r halde görmekteyiz: Kutsal Ruh, beklenmedik insanlardan, Kilise’yi ve tarihi, Tanr─▒’ya itaatte ve fakirlerle ilgisinde, ayd─▒nlatan ve rehberlik eden ki┼čileri uyand─▒rd─▒!
Asker Martinus’u, tarikatç─▒ Agustinus’u, tutuklu Assisi’li Aziz Fransua’y─▒, Messer Benincasa’n─▒n 26. küçük k─▒z─▒n─▒ Siena’l─▒ Katerina’y─▒, ┼čiddete meyilli Kamillo de Lellis’i, cahil Yuhanna M.Viyanne’yi, çocuk olan Yuhanna Bosko’yu, hasta ve fakir Bernadette Soubirous’u dü┼čünebilirim.
Kutsal Ruh gerçek bilgeli─či ö─čretti.


 

11. Kutsal Ruh Kilise’yi olu┼čturuyor

─░sa’n─▒n ölümüyle ne kald─▒? Sadece, dirilmi┼č Ö─čretmenlerini görüp O’na dokunmalar─▒na ra─čmen, kendilerini eve kapatmalar─▒ndan ba┼čka bir ┼čey yapamayan korkak bir düzine adam.
O halde Kilise nereden do─čuyor? ─░nsanlar, ilahi olan hiçbir ┼čeyi gerçekle┼čtirmeyi bilmiyorlar.
Kendini ses ve ate┼čle hissettirip gösteren Kutsal Ruh araya girdi: O geldi ve – denebilirse - adamlar─▒n o küçük grubun, korkak ve kendi içine kapanm─▒┼č ruhun yerini ald─▒.
O yüreklere girmi┼č olan ve Kilise’yi, ondan tüm dünyan─▒n faydalanabilmesi için do─čduran, O’nu ─▒┼č─▒─ča getiren, Kutsal Ruh’tur!
Kutsal Ruh, Oniki’leri d─▒┼čar─▒ya ç─▒kar─▒p dünyan─▒n her taraf─▒na itti: ─░sa’n─▒n Beden Al─▒┼č─▒n─▒, ┼čanl─▒ Ist─▒raplar─▒n─▒, Ölümünü ve Dirili┼čini, yani yeryüzüne, insanlar─▒n aras─▒na Tanr─▒’y─▒ getiren olaylar─▒ dünyaya arma─čan etmek için, a─č─▒zlar─▒n─▒ açt─▒! (Hav ─░┼č 2,4 ve sonras─▒).

Kutsal Ruh ortadan kaybolmad─▒.
O, Kilise’nin tarihinde gerçek ba┼čoyuncudur. O, devaml─▒ olarak, Kilise’yi do─čurmaya, büyütmeye, ayd─▒nlatmaya, yönlendirmeye, hatta kutsalla┼čt─▒rmaya devem etmektedir!
Kutsal Ruh’un o dönemdeki gücü bugün de mevcuttur. Cesaretimi yitirmiyorum.


 

12. Diller ve gürültü

“Birden ┼čiddetli bir esintiyi and─▒ran bir gürültü... Ate┼čten dillere benzeyen bir ┼čey...” (Hav ─░┼č 2,2-3). Hem kula─ča hem de göze hitap eden bir ┼čeyler var: Onlar, sarsan, uyand─▒ran, hayrete dü┼čüren ve büyük bir merak b─▒rakan belirtilerdir.
Bütün bunlar ne demek? Ne oluyor? Böyle ┼čeyler hala gerçekle┼čir mi?
Tanr─▒’n─▒n tekrarlamak zorunda kalmayacak kadar gücü ve bilgeli─či vard─▒r, buna ra─čmen müdahale etmeye devam etmektedir.
Bugün sarsan, hayrete dü┼čüren ve sorgulayan ba┼čka belirtiler var. Fakat ilk belirtiler, sonraki giri┼čimleri de anlayabilmek için önemlidirler.
“Birden... bir gürültü...”: Kutsal Ruh’un geli┼či gizli ya da sonuçlar─▒ olmayan bir olay de─čildir. Herkes gerçekle┼čen de─či┼čikliklerin fark─▒na var─▒yor; ayr─▒ca bunlar─▒n, insan eylemlerinden de─čil de, insan─▒ seven bir Tanr─▒’n─▒n varl─▒─č─▒ndan kaynakland─▒─č─▒n─▒ da herkes anl─▒yor.
“Ate┼čten dillere benzeyen bir ┼čeylerin bölünerek her birinin üzerine kondu─čunu gördüler:” Böylece ─░sa’y─▒, ölümünün yenilgisinden sonra, seven ve bu yenilgiden utanmayan ya da ondan utanmaktan vazgeçenler, i┼čaretlenmi┼člerdir. Bunlar, üzerlerinde bir ─▒┼č─▒k, ba┼čkalar─▒ için de yararl─▒ bir ─▒┼č─▒k ta┼č─▒yorlar. Öyle bir ─▒┼č─▒k ki, sözlerinden ve art─▒k insan dili olmayan fakat yukar─▒dan gelen, dillerinden ç─▒kacak, onlar da Tanr─▒’n─▒n Söz’ünü, Tanr─▒’n─▒n sevgisini, O’nun aff─▒n─▒ telaffuz edip yank─▒land─▒racaklar. Bunlar─▒n tümü, ─░sa’n─▒n ad─▒nda kapsanm─▒┼čt─▒r, Petrus’un da hemen söyledi─či gibi: “bizi kurtarabilecek ba┼čka hiçbir ad yoktur” (Hav ─░┼č. 4,12).
Ate┼č gibi diller, Tanr─▒’n─▒n muhte┼čem Kilise’sinde, habercileri i┼čaretlemeye devam etmektedir!


 

 

13. Kutsal Ruh’u Al─▒n!

Paskalya’dan elli gün sonra üzerlerine ate┼čten diller inen Havariler, ─░sa’n─▒n dirili┼č gününde, “Kutsal Ruh’u al─▒n” diyerek, üzerlerine üfledi─či, ayn─▒ Havarilerdir (Yh 20,22)!
─░sa, kaç kere Ruh’u vermelidir? Bir kere yetmez mi? Kutsal Ruh’u alm─▒┼č olan, O’nu yine mi almal─▒d─▒r?
Ruh bir anahtarl─▒k de─čildir ki kemerine asabilesin ya da, cebine koyarak, sürekli yan─▒nda ta┼č─▒yabilesin.
Ruh, yel gibidir (Yh 3,8): sürekli hareket halindedir. Ya O’nu durmadan al─▒rs─▒n ya da O’na yabanc─▒ kal─▒rs─▒n. Aç─▒k pencerenden yele odana girmesine izin veriyorsun; pencereyi kapat─▒nca, yel odada kalmaz.
Kutsal Ruh, yüre─čin Baba’ya do─čru güvene ve samimiyete, ─░sa’ya do─čru sevgiye ve itaate, karde┼člere do─čru kabul etmeye ve dinlemeye aç─▒k olunca, senin içine girer.
Fakat kendi kendinden ho┼čnut olmak için ya da eksik olan ┼čeyler için hasret duyarak, ya da farkl─▒ olmay─▒ isteyerek ya da ┼čikayet ederek, hatta ba┼čkalar─▒n─▒ yarg─▒layarak, kendinin üzerine eyildi─činde, pencereyi kapatm─▒┼č gibi olursun: Kendini Kutsal Ruh’suz, gururuna ya da kendini be─čenmi┼čli─če ya da depresyona ve cesaretsizli─če bo─čulmu┼č bulursun!
Kutsal Ruh’un sü-re-kli al─▒nmas─▒ gerekiyor! Bunun için ─░sa’n─▒n huzurunda sürekli olarak kalmam─▒z laz─▒m, öyle ki O üzerimize O’nu üfleyebilsin. O halde Kutsal Efkaristiya Sand─▒─č─▒n─▒n veya bir Haç─▒n önünde, sessizlikte de, geçirdi─čin saatler k─▒ymetlidir!


 

14. Al─▒n!

“Kutsal Ruh’u al─▒n!” ─░sa’n─▒n bu sözleri O’nun, sevinmek mi, inançs─▒z olmak m─▒ gerekti─čini henüz bilmeyen on iki adam─▒n üzerine üflemesine e┼člik eden sözleridir. Bu adamlar Yahuda’n─▒n öpücü─čünden sonra beklenmedik bir ┼čekilde O’nu terk ettikleri için, ─░sa’n─▒n, onlara sitem mi etti─čini, affetmek mi istedi─čini hala bilmemektedirler.
─░sa onlar─▒ azarlam─▒yor: Onlara henüz sahip olmad─▒klar─▒n─▒ arma─čan etmek istiyor.
Kaç─▒┼člar─▒, onlarda henüz Kutsal Ruh’un bulunmad─▒─č─▒n─▒ gösteriyor: Hala korkudan etkilenmektedirler; henüz sevgide dayanma gücünü gösteremiyorlar; büyüklerin hor görmelerine ve dünyan─▒n zulümlerine katlanabilmek için henüz kendilerini sunmay─▒ bilmiyorlar.
─░sa onlara henüz sahip olmad─▒klar─▒n─▒ arma─čan etmek istiyor.
“Al─▒n…”; derken sanki ┼čunu söylemi┼čtir: ┼×imdi size bir arma─čan uzat─▒yorum; içinize kabul edebilece─činiz Biri var ve ben size O’nu sunuyorum. A─čz─▒mdan ç─▒kan sözlerle birlikte, sizi benim gibi alaylara ve zulümlere katlanabilen gerçek ┼čakirtler haline Getiren, sizi kar┼č─▒lamaya ç─▒kar.
“Al─▒n…” Ayn─▒ zamanda bu söz bir emirdir de: Kendinizi aç─▒n, yüre─činizi geni┼čletin, size ba─č─▒┼člad─▒─č─▒m Ruh’a içinizde yer verin.
Arma─čan─▒ uzatan el, arma─čan─▒ alan elle kar┼č─▒la┼čmal─▒. Kutsal Ruh bir arma─čand─▒r, ama sen, onu alabilmek için, elini bo┼č ve yüre─čini hür b─▒rak.


 

15. Günahlar─▒ ba─č─▒┼člamak

─░sa, Paskalya Günü’nde Havarilerine Kutsal Ruh’u verdi─či zaman, arma─čan sunmakla yetinmiyor. Ayn─▒ zamanda çok ba─člay─▒c─▒ ve önemli bir görev, bir misyon da b─▒rak─▒yor: “Kimlerin günahlar─▒n─▒ ba─č─▒┼člarsan─▒z, onlar─▒nki ba─č─▒┼članm─▒┼č olacakt─▒r” (Yh 20,23).
Kutsal Ruh, direk günahlar─▒n aff─▒na ili┼čkin veriliyor.
Kutsal Ruh, dünyaya Tanr─▒’n─▒n aff─▒n─▒ yaymak istiyor; bu da Havarilerin a─č─▒zlar─▒ arac─▒l─▒─č─▒yla gerçekle┼čecektir: Onlar, insanlar─▒n Tanr─▒’n─▒n aff─▒n─▒ al─▒p alamayaca─č─▒n─▒ ay─▒rt edecekler. Kim, t─▒pk─▒ haç─▒n üzerindeki suçlu gibi, ─░sa’ya do─čru bir sevgi ili┼čkisi içinde bulunursa, bir haydut olmu┼č olsa bile, sonsuz mutlulu─ča, Baba’n─▒n sevincine kat─▒lacak olan sözü alabilecektir.
─░sa’ya do─čru, sevgi dolu bir ili┼čki içerisinde ya┼čayanlar; alçakgönüllülükle O’nun Söz’ünü Kilisesinden kabul edenler, kendilerini Tanr─▒’n─▒n çocuklar─▒ diye ça─č─▒ran sesi duyabilecekler: Affedileceklerdir.
Kutsal Ruh, havarilere ve onlara i┼čbirli─či içinde ba─člananlara (yani rahiplere), pi┼čmanl─▒─č─▒ ve ─░sa’ya olan sevgiyi ay─▒rt etme, dolay─▒s─▒yla affeden sözü de telaffuz etme lütfunu vermektedir!
Bu söz, hepimiz için gereklidir: Hepimizin merhamete ve affedilmeye ihtiyac─▒m─▒z var.
Tanr─▒’n─▒n sevinci, O’nun bizi affedebilmesidir: Bu bize, sevgisinin derinliklerini iletmesinin ┼čeklidir.
Ayr─▒ca kendimizi günahkar olarak tan─▒t─▒p af dilemeye iten alçakgönüllülük bizi, kibirli olmaktan ba┼čka ┼čey bilmeyen dü┼čman─▒m─▒z olan ┼čeytana kar┼č─▒ zarar görmez hale getir. Kutsal Ruh’un sayesinde biz, affedilme sevincini, bundan dolay─▒ Tanr─▒’yla ve insanlarla olan mükemmel birli─či de tan─▒yabiliriz!


 

16. F─▒┼čk─▒ran su

─░sa, ya┼čam veren, f─▒┼čk─▒ran bir sudan bahsetti (Yh 7,38).
Ormanlar─▒n ve kaynaklar─▒n bolca bulundu─ču da─člar─▒n aras─▒nda ya┼čayan bizleri, ça─člayan ve serin sular─▒n yaratt─▒─č─▒ duygular çok fazla etkilemez! Fakat sarn─▒çlardan ve kuyulardan uzun süre durgun kalan suyu çekmeye al─▒┼čm─▒┼č olan insanlar için, f─▒┼čk─▒ran su imgesi gerçekten büyük bir sevinç, bir ya┼čama arzusunu da uyand─▒r─▒r! Peki, arzulanan su, Kutsal Ruh’tur: Rab bu ┼čekilde konu┼čtu!
Ve kaynak nerede? Kaynak, O’nun ba─čr─▒d─▒r, Tanr─▒’n─▒n O─člu Olan─▒n içi, O’na iman edenlerin içleri de.
Kim ya┼čam tazeli─čini, saf ve kal─▒c─▒ sevinçleri, iç huzurunu arzu ederse – zaten bütün bunlar─▒ istemeyen ki┼či yok! –, Tanr─▒’n─▒n Ruh’unu veren kayna─ča gidebilir!
Bunun için ben de, sürekli olarak, ─░sa’n─▒n yan─▒nda kalmak istiyorum, hem de O’nu sevenlerin varl─▒─č─▒ndan zevk al─▒yorum. Bunlar bunu bilmiyorlarsa da, ba─č─▒rlar─▒ndan susuzlu─čumu Gideren ve her an sonsuzlu─čun bir parças─▒n─▒n tad─▒n─▒ Ç─▒karan─▒, yani Teselli Ruh’unu al─▒yorum!


 

17. Güvercin

─░ncil yazarlar─▒ bize, Kutsal Ruh’un ─░sa’n─▒n üzerine, bedensel bir ┼čekilde, güvercin görünümünde, indi─čini hat─▒rlat─▒yorlar (Lk 3,22).
Peki, neden Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, Ürdün nehri sular─▒n─▒n üzerinde, kendini o ┼čekilde göstermek istedi?
Kutsal Ruh kendisini, ─░sa’n─▒n üzerine inen bir güvercin olarak tan─▒tarak, akl─▒m─▒za Kutsal Kitab─▒n baz─▒ sayfalar─▒n─▒ getirmek istiyor.
Sular─▒n üzerinde “dalgalanarak” (“uçu┼čarak”), yarat─▒l─▒┼ča düzen Vermi┼č Olan, O’dur (Yar 1,2)!
┼×imdi ise Ürdün nehrinden ç─▒kan ─░sa’ya do─čru yöneliyor: Bu ┼čekilde O’nu bizlere, gerçek insan, göksel Baba’n─▒n, insan─▒ yaratt─▒─č─▒nda, dü┼čündü─čü projeyi gerçekle┼čtiren olarak belirtiyor. Biz, günah i┼čleyerek, bu projeyi bozmu┼č olduk. E─čer sen, insan─▒n, göksel Baba’n─▒n projesine göre olabilsin diye, nas─▒l olmas─▒ gerekti─čini görmek istiyorsan, ─░sa’ya bakabilirsin.
Güvercin, Nuh’a geri döndü; ona, zeytin yapra─č─▒yla, yeryüzünde hala ya┼čanabildi─čini, hala Tanr─▒’n─▒n takdisi oldu─čunu ilan etti (Yar 8,11). Kutsal Ruh, bize ─░sa’y─▒ insan─▒n gerçek ya┼čam─▒ buldu─ču “yer” olarak i┼čaret ediyor. Zaten bizler bizzat, ─░sa’n─▒n olmad─▒─č─▒ ailelerde, ayine ┼čekilde de O’nun olmad─▒─č─▒ kentler ve ülkelerde, her türlü birli─činin de olmad─▒─č─▒n─▒ fark etmekteyiz: Buralarda sevinç yok, ya┼čam─▒n eksikli─či var! Kutsal Ruh, ya┼čam─▒n egemen oldu─ču yeri arayanlara, ─░sa’y─▒ gösteriyor.
Peygamberler ve ┼čairler taraf─▒ndan güvercin, Tanr─▒’ya sad─▒k olunca, güzellik içinde parlayan ─░srail halk─▒n─▒n imgesi olarak kullan─▒ld─▒ (Mez 68,13). Tanr─▒’ya ┼čan veren gerçek halk, ─░sa’n─▒n ba┼člad─▒─č─▒ halk, kutsallar─▒n halk─▒ olan Kilise’sidir!
Güvercinin simgesinden ifade edilen Kutsal Ruh, ruhumuzu ve arzumuzu daima ─░sa’ya dönük tutan Ruh’tur!


 

18. Ya─č

Baz─▒lar─▒, Kutsal Ruh’un simgesi olarak, ya─č─▒ da dü┼čündü. Nitekim insanlar─▒ ve e┼čyalar─▒ kutsamak için ya─č kullan─▒l─▒r; ─░sa da, “Mesih” yani Peder’in Ya─članm─▒┼č─▒ (=Meshedilmi┼či) Olan ça─č─▒r─▒lmaktad─▒r: Bu deyimle O’nun Kutsal Ruh’ta kutsanm─▒┼č (yani meshedilmi┼č) oldu─ču söylenmektedir (Lk 4,18).
Ya─č, sa─člam bir besin olmas─▒n─▒n ötesinde, yaralar için bir ilaç ve yüzü parlatan bir kozmetik de olmaktad─▒r!
Kutsal Ruh, ya─čd─▒r; canland─▒ran, iyile┼čtiren, yeniden huzur ve sevinci çiçek açt─▒ran ya─čd─▒r! O, kutsayan ya─č, güne┼čin zararl─▒ ─▒┼č─▒nlar─▒ndan ve dondurucu so─čuktan koruyan ya─čd─▒r!
Kutsal Ruh taraf─▒ndan canland─▒r─▒lan, O’nun taraf─▒ndan harekete itilmi┼č olan bizlere, dünyan─▒n dü┼čünme ve davranma ┼čekilleri; onlar─▒n ┼čiddeti dokunmaz; ne dünyan─▒n hor görmeleri ne de onun övgüleri! Tanr─▒’n─▒n Ruh’u, sürekli korumam─▒zd─▒r.
Kutsal Ruh, içimize girdi─činde, ruhumuzu tamamen Tanr─▒’ya ait k─▒lar: O’nun mülkü ve kendini gösterdi─či yer olur.
Kutsal Ruh, içimize geldi─či zaman, ancak ve ancak bize hayat veren ve vermeye devam eden Baba’ya ait olmam─▒z─▒n arzusunu sa─člar! Bunun da ötesinde O, bizi de─či┼čtirir, öyle ki biz, dü┼čünmemiz ve davranmam─▒z ile gerçekten Göksel Baba’ya benzeriz.


 

19. Bulut

Yahudiler, Musa onlar─▒ çölde sürdürdü─čünde, bir bulutun yer de─či┼čtirmelerini izliyorlard─▒: Bulutun rehberli─či olmasayd─▒, onlar─▒n yürüyü┼čü çok belirsiz ve emniyetsiz olurdu (M─▒s─▒r’dan Ç─▒k─▒┼č 13,21).
Gün boyunca bulut, kendi koyulu─čuyla gölge veriyor, gece ise ate┼čli ─▒┼č─▒lt─▒s─▒yla kendini gösteriyordu! Kutsal Ruh, o bulut gibi davranmaktad─▒r! O, halka, itaatin yürüyü┼čünde, rehberlik eden Tanr─▒’n─▒n mevcudiyetidir; bu yürüyü┼č, art─▒k ilan edilmi┼č oldu─ču vaatlere ula┼čmakla son bulacakt─▒r. Kutsal Ruh, gözlerimizin önüne bir bulut koyarak, çal─▒┼čmaktad─▒r: Bulut, gün boyunca karanl─▒k bir ┼čeylerdir, fakat gece olur olmaz hemen ─▒┼č─▒─ča dönü┼čüyor! Bunlar, Kilise’nin rehberleridir!
Bize rehberlik edenlerin yapt─▒klar─▒ hizmetler, Kutsal Ruh’un karizmalar─▒d─▒r: Bu rehberler, günahkar zavall─▒ insanlard─▒r, gündüz olan bulut gibi koyudurlar; fakat Rab, halk─▒na kat─▒lmay─▒ isteyenleri kendine çekip yönlendirmek için, çekici olmayan bu mevcudiyetlerinden faydalanmaktad─▒r. Bu halk karanl─▒─ča dü┼čüp hiçbir ┼čey görmedi─či zaman, merhametin Tanr─▒’s─▒n─▒n günahkar yöneticileri, ümit ve emniyetin farlar─▒na dönü┼čüyorlar.


 

20. Deprem

Aziz Luka (Hav. ─░┼č. 4,31), Yeru┼čalim cemaati ile birlikte Petrus’un, kendisinin ve Yuhanna’n─▒n hapisten ç─▒kt─▒ktan sonra yükseltti─či duay─▒ anlatmaktad─▒r. O, ┼čöyle yazmaktad─▒r:“Dua etmeyi sona erdirdiklerinde, bulunduklar─▒ yer sars─▒ld─▒. Hepsi Kutsal Ruh’la doldu ve Tanr─▒’n─▒n sözünü güvenle bildirmeye ba┼člad─▒lar”. Kutsal Ruh’un geli┼či, depremle e┼člik edilmektedir: Korkutan ve kaç─▒rtan bir deprem de─čildir; o, sadece gerçekle┼čtirdi─či de─či┼čikli─či belirtiyor. Kilise, toplanm─▒┼č haldedir: Havarilerin ba┼č─▒na gelmi┼č olaylar için endi┼čeli, kendini kaplayan tehlikeden ötürü korku içindedir. Kutsal Ruh, yeni bir cesaret ba─č─▒┼čl─▒yor: Herkes, Tanr─▒’n─▒n Söz’ünü aç─▒kça ilan ediyordu.
Normal olarak, tehlikeli durumlarda, seve seve korunmu┼č ve sevilmi┼č olan evde kal─▒yoruz, deprem ise herkesi evden ç─▒kar─▒yor; ayn─▒ ┼čekilde Kutsal Ruh, O’nu alan insan─▒ kendisinden ç─▒kar─▒p, onu cesaretli ve imanda olgun, korkulardan ve huzursuzluklardan, Rab’bi kabul etmeyenlerin dü┼čüncelerinden ve ele┼čtirilerinden hür k─▒l─▒yor.
Kutsal Ruh’u alan ki┼či, art─▒k kendisinde kapanm─▒┼č de─čildir; ölümden korkmad─▒─č─▒ için, kendini Haçta Gerilmi┼č Olan’─▒n dostu olarak göstermekten de korkmamaktad─▒r. Kutsal Ruh taraf─▒ndan kendisinde do─čurdu─ču dirili┼če olan iman ona, öncelerde kendisini köle, zincirlenmi┼č, iman sözlerini söylemeye ve iman─▒ gösteren ad─▒mlar─▒ atmaya engelli k─▒lan etkilerinden hür olmas─▒n─▒ sa─čl─▒yor!
Kutsal Ruh, normal ili┼čkimizi de─či┼čtiren bir deprem gibidir!


 

21. Ö─čretim ve haf─▒za

Son Ak┼čam Yeme─čin’de ─░sa, ┼čakirtlerine konu┼čurken onlar─▒ hayrete dü┼čürüp üzüyor: Nitekim yak─▒nda gerçekle┼čecek olan ölümünü ima ediyor. O, kendine ac─▒nd─▒rmay─▒ istemiyor, Onunkilere güven vermeye çal─▒┼č─▒yor: Onlar, tek ba┼č─▒na, öksüz gibi, yeni hayatlar─▒na devam edemez halde, kalmayacaklard─▒r.
─░sa, Paraklitos’un, Kutsal Ruh’un yard─▒mlar─▒na gelece─čini, O’nun onlar─▒ yüreklerinin derinli─činden ayd─▒nlat─▒p yönetece─čine söz veriyor. ─░sa O’nu, Ö─čretmenleri ça─č─▒r─▒r, çünkü O onlara, Kurtar─▒c─▒’n─▒n sözlerinin gerçek anlam─▒n─▒ kavrama yetene─čini ba─č─▒┼člayacakt─▒r, onlar─▒ “tamamen gerçe─če do─čru yöneltecektir” (Yh 16,13), yani hayat─▒n geli┼čen olaylar─▒nda Tanr─▒’n─▒n sevgisini ay─▒rt etme yetkisini; Kilise’nin içerisinde, ona ait her üyesinin bar─▒┼č─▒n─▒ ve hayat dolulu─čunu isteyen Tanr─▒’n─▒n sevgisi etkili halde kalabilsin diye, ne yapmak gerekti─čini anlayabilmek için ─▒┼č─▒─č─▒ da ba─č─▒┼člayacakt─▒r.
Paraklitos, do─čru zamanda, ─░sa’n─▒n O’nunkilere söylediklerini de hat─▒rlatacakt─▒r. ─░sa, Baba’dan gelen Ruh’u ba─č─▒┼člayarak, O’nunkilerine, Kilise’ye her zaman gerekli olan ö─čretim ve haf─▒zay─▒ garanti ediyor.
Kilise’nin Kutsal Ruh taraf─▒ndan ayd─▒nlat─▒lm─▒┼č, ayd─▒nlat─▒lmakta ve ayd─▒nlat─▒lacak oldu─čundan emin olmak, bunun için de O’nun güvenli ve yan─▒lmaz Baba’n─▒n gerçek ve merhametli sevgisinin arac─▒l─▒─č─▒ oldu─čunu da bilmek, bizim için büyük bir lütuftur!


 

22. Kendini unutmak

Son Ak┼čam Yeme─či’nde birçok kereler ─░sa, Kutsal Ruh’tan bahsediyor. Onunkilere O’nu tan─▒tmak istiyor, çünkü O, onlar─▒n içerisinde, her durumda gerçek iç rehber olarak kalacakt─▒r. O, ─░sa gitti─či zaman gelecektir. “... ama gidersem, onu size gönderece─čim” (Yh 16,7).
Rab’bin bu Söz’ü bize tuhaf geliyor. Fakat bunu anlamam─▒z gerekir. ─░sa etten kemikten var olup dostlar─▒n─▒n dikkatli bak─▒┼člar─▒n─▒ üzerine çekinceye kadar, onlar bu fiziksel varl─▒ktan ve O’nun yak─▒nl─▒─č─▒ndan memnundurlar ve O’nunla ödüllendirilmi┼člerdir. Onlar, O’nu gözden kaybetmemek için, O’nu dinlemek için, O’nun bak─▒┼č─▒n─▒n alt─▒nda ya┼čamak için dikkatlidirler: Onlar, evet, O’na dikkat gösteriyorlar, ama bunu, kendileri için, kendi ho┼čnutluklar─▒ için yapmaktad─▒rlar! Kutsal Ruh ise, saf sevgi ruhu, kendini saf bir arma─čan etme ruhu, kendimizi dü┼čünmemize izin vermeyen, tersine bizleri, ─░sa’ya itaatli olarak, di─čer insanlar─▒ sevmemize iten Ruh’tur. Bunun için “─░sa’n─▒n gitmesi” gereklidir.
┼×akirtler, ─░sa’n─▒n görüntüsünden, fiziksel mevcudiyetinden, mahrum kalmal─▒d─▒rlar, böylece kendilerini unutup, Kutsal Ruh’un esintisinin yönlendirmesiyle, kendilerini arma─čan edebileceklerdir!
─░sa uzak olmayacakt─▒r, aksine onlar─▒n içlerinde olacakt─▒r: Onlar, Bedeninin üyeleri, O’nun dünyada olan gerçek mevcudiyeti olacaklard─▒r!
┼×akirtlerin art─▒k kendilerini dü┼čünmedikleri zaman, Kutsal Ruh onlar─▒ ku┼čat─▒p onlar─▒n içerisine o kadar giriyor ki, onlar─▒ gerçekten Mesih’in Bedeninin parçalar─▒ yap─▒yor!

Gel, Kutsal Ruh! Art─▒k ─░sa’y─▒ hissetmek de─čil de; müdahalen sayesinde, dünyada O’nun mevcudiyeti olmak istiyorum!


 

23. Dünya iman etmez

Kutsal Ruh, “dünyan─▒n günah konusunda, adalet konusunda ve yarg─▒ konusundaki hatalar─▒n─▒ gösterecektir” (Yh 6,8-11).
Tanr─▒’n─▒n Kutsal Ruh’unun bu inisiyatifi, ┼čeytan─▒n yalanc─▒ çekicilikleri ve ayartmalar─▒na kar┼č─▒ korunmam─▒za yönelik olan içten müdahaledir. “Dü┼čman─▒m─▒z iblis”, Aziz Petrus’un söyledi─či gibi, “Kükreyen aslan gibi dola┼čarak, yutabilece─či birini ar─▒yor” (1Pt 5,8): O bizi, Baba’n─▒n ellerinden koparmak istiyor!
Kutsal Ruh bizi, dünyan─▒n günah içinde oldu─čuna dair ikna ediyor, yani bizi bundan emin ve bilinçli k─▒l─▒yor. Dünya pek çok de─čerleri ve dürüstlükleri, iyi ve güzel ┼čeyleri, çok say─▒da pozitif ┼čeyleri, mant─▒kl─▒ ve ikna edici dinleri de sunmaktad─▒r. Fakat dünya ─░sa’ya iman etmiyor, O’nun haç─▒na ve dirili┼čine hiç önem vermiyor, Tanr─▒’y─▒ tan─▒mak ve sevmek için O’na yönelmiyor.
Bu dünya, yolun d─▒┼č─▒ndad─▒r; Baba gibi insanlar─▒ seven Tanr─▒ ile kar┼č─▒la┼čmaya götürecek olan tek Yol’un d─▒┼č─▒ndad─▒r! De─čerlerinden de─čil de, Tanr─▒’n─▒n O─člu’ndan yoksun oldu─ču için dünya güvenilmezdir.
O ak─▒ll─▒ ve bilgili, yetenekli ve ünlü ─░sa’ya iman etmeden ya┼čayan insanlar, ya┼čam─▒m için güvenilmezlerdir: E─čer onlar─▒n dü┼čünme ve davran─▒┼č tarz─▒n─▒ izlesem, kand─▒r─▒lm─▒┼č olacakt─▒m!
Buna beni ikna eden Kutsal Ruh’tur: O, beni uyan─▒k ve dikkatli, ay─▒rt etmek için yetenekli k─▒l─▒yor. O, kimin beni Allah’tan uzakla┼čt─▒raca─č─▒n─▒, kimin de, iyi ve güvenilir Baba’ya yöneltece─čini ke┼čfetmemi sa─čl─▒yor!


 

24. Geçek do─čruluk

─░sa ┼ču ┼čekilde cümleye devam etti: “Kutsal Ruh gelince... adalet konusundaki hatalar─▒n─▒ gösterecektir...; do─čruluk konusunda, Baba’m─▒n yan─▒na gidece─čim ve art─▒k beni görmeyeceksiniz”. Bu do─črulama, kulaklar─▒m─▒za biraz gizemli geliyor, ama onun ana anlam─▒n─▒ kavramak imkans─▒z de─čildir.
─░sa, tam Tanr─▒’dan Baba’s─▒ olarak bahsetti─činde, içine ┼čeytan girmi┼č olmakla, Tanr─▒’ya küfretmekle, O’na dü┼čmanl─▒kla suçlanm─▒┼čt─▒.
Kutsal Ruh ise, gözlerimizi aç─▒yor öyle ki bizler, ─░sa’y─▒ Dürüst Olan, Tanr─▒’n─▒n iste─čini tamamen yerine getiren oldu─čunu görebiliriz. ─░sa, bu iste─či o denli bir sadakatle yerine getiriyor ki Baba, O’nu ┼čan─▒na kabul ediyor.
“Art─▒k beni görmeyeceksiniz”. Bu söz, Baba’n─▒n ─░sa’y─▒ reddetmedi─čini, geri göndermedi─čini, tersine O’nu kabul edip ba─čr─▒nda “saklad─▒─č─▒n─▒” ifade ediyor! Kutsal Ruh taraf─▒ndan ayd─▒nlanm─▒┼č olarak, bizi “dünyasal” bir do─črulu─ča, yani Tanr─▒’n─▒n do─črulu─čunun özelli─či olan merhametten ve sevgiden yoksun bir do─črulu─ča çeken denenmelerin üstesinden gelebiliriz.
Baba’n─▒n gözünde bizi “dürüst” k─▒lan gerçek do─čruluk, kendi için hiç bir ┼čey aramadan, kendisini arma─čan eden sevgi; ba┼čkalar─▒n─▒n ac─▒lar─▒ için ac─▒ çeken sevgi; di─čerinin yükünü, onun günah─▒n─▒n yükünü bile, kendinin üzerine yükleyen sevgidir.
─░sa, tam bu ┼čekilde davrand─▒, bunu için O, Dürüst Oland─▒r: Kimse taraf─▒ndan yarg─▒lanamaz, herkes, O’ndan ö─črenmelidir!
Kutsal Ruh, gerçek do─črulu─ču tan─▒yabilelim diye, yüre─čimizi aç─▒yor!


 

25. Tanr─▒, sadece bu dünyan─▒n Prensi’ni mahkum etti

Kutsal Ruh, Tanr─▒’ya göre yarg─▒ yürütmemiz için gerçek ilkeleri veriyor. Çünkü “Bu dünyan─▒n prensi (yani ┼čeytan) ┼čimdiden mahkum oldu” (Yh 6,8-11)! ─░sa, kendisine ait olanlar─▒n ancak ve ancak günahkarlar─▒ seven, onlar─▒ kurtulu┼ča götürmek isteyen, Tanr─▒’n─▒n Ruh’u taraf─▒ndan ayd─▒nlat─▒p ilham almalar─▒n─▒ istemektedir; o Tanr─▒ ki, günahkarlar─▒ seven, onlar─▒ kurtulu┼ča getirmek isteyen merhamet ve af Tanr─▒s─▒’d─▒r. O, cezaland─▒rmaktan ho┼članmaz; “Ben kötü ki┼činin ölümünden sevinç duymam, ancak kötü ki┼činin kötü yollar─▒ndan dönüp ya┼čamas─▒ndan sevinç duyar─▒m” (Hez. 33,11).
H─▒ristiyanlar, kendilerine sürekli dü┼čmanca davranan bir dünyada bulunduklar─▒ndan dolay─▒, tüm insanlar gibi, kendilerine ac─▒ çektirenleri; ┼čiddetle, bencillikle, cimrilik ve aç gözlükle halklar─▒n ve evrenin uyumunu mahvetmelerini yarg─▒lama ve mahkum etmekle deneniyorlar.
Kutsal Ruh bizi ayd─▒nlat─▒yor öyle ki, Tanr─▒’n─▒n günahkarlar─▒ Kötü Olan’dan kurtarmak istedi─čini sürekli göz önünde tutal─▒m: ─░nsanlar─▒ kendi kötülüklerinin arac─▒ yapan o (yani ┼čeytan), tek suçludur.
Tanr─▒, sadece Y─▒lan─▒ mahkum etti; bütün bölünmeler ve ac─▒lar için, tek suçlu olan “┼×eytan─▒”, “Karde┼člerimizin suçlay─▒c─▒s─▒” n─▒ yarg─▒lad─▒ (Yarat─▒l─▒┼č 3,14; Vahiy 12,10).
Bunun için H─▒ristiyan, herkesi, dü┼čmanlar─▒n─▒ bile, sevmeye yetkin olacak; dü┼čmanlar─▒ için dua edip onlar─▒n, art─▒k onlar─▒ köle k─▒lan Aslan─▒n pençelerinden kurtar─▒lmalar─▒n─▒ isteyecektir.
H─▒ristiyan, Kutsal Ruh’tan esinlenerek, hiçbir insan─▒ mahkum etmiyor, tersine herkes için dua edip Baba’ya ┼čöyle diyor: “ Kötü Olan’dan bizi kurtar”! (Mt 6,13)


 

26. ─░sa’ya bakt─▒─č─▒m─▒zda, Kutsal Ruh’u görürüz

─░sa, Kafarnahum’da ilk mucizevî i┼čaretleri yapt─▒ktan sonra Nas─▒ra’ya döndü─čü zaman, ┼×abat Günü’ndeki sinagog liturjisine müdahale etti.
Orada kendini hem┼čehrilerine tan─▒tt─▒. Onlar O’nu önceden yüzeysel bir ┼čekilde tan─▒maktayd─▒lar. Marangozun o─čluydu, onlar bütün akrabalar─▒n─▒ bilmekteydiler. Fakat ─░sa’n─▒n Tanr─▒ ile nas─▒l bir ba─č içinde oldu─čunu hiç kimse bilmiyordu: Yani hiç kimse, ─░sa’y─▒ gerçek bir biçimde tan─▒m─▒yordu.
Birinin Baba Tanr─▒ ile olan ili┼čkisini anlamad─▒kça, o ki┼či hakk─▒nda hiçbir ┼čeyi anlamay─▒z ve ona hangi ölçüde güvenebilece─čimizi de bilemeyiz!
─░sa, tan─▒nmayan biri olarak kalmak istemiyor. Kendini tan─▒tmak için, bir zamanlar Ürdün Nehri’nin k─▒y─▒lar─▒nda söyledi─či ─░┼čaya’n─▒n ┼ču sözlerini dile getiriyor: “Rabbin Ruhu üzerimdedir; çünkü O beni, Sevindirici Haber’i yoksullara bildirmem için kutsad─▒. O beni, yürekleri k─▒r─▒lm─▒┼č olanlar─▒ iyile┼čtirmem, esirleri kurtarmam ve körlerin gözlerini açmam, ezilenleri özgürlü─če kavu┼čturmam, Rabbin lütuf y─▒l─▒n─▒ ilan etmem için gönderdi” (Lk 4,18-19).
─░sa, kendi üzerinde Kutsal Ruh’u ta┼č─▒maktad─▒r ve bunun bilincindedir!
─░sa’y─▒ sevdi─čimiz zaman, Kutsal Ruh’u da sevmekteyiz; ─░sa’ya bakt─▒─č─▒m─▒z zaman, Kutsal Ruh’u ve O’nun i┼čini, insan─▒n hayat─▒nda varl─▒─č─▒n─▒n meyvelerini de görmekteyiz! ─░sa’n─▒n yapt─▒─č─▒ her ┼čey, Tanr─▒’n─▒n Ruh’unun arma─čan─▒ ve yans─▒mas─▒d─▒r: ─░sa’n─▒n hayat─▒, insanlar için, insanl─▒─č─▒n dü┼čman─▒n─▒n yaratt─▒─č─▒ ac─▒lar─▒ çeken tüm insanlar için, Tanr─▒’n─▒n sevgisi olmaktad─▒r.


 

27. Kutsal Ruh’un ürünü, Kilise’dir

Kutsal Ruh’un ürünü, ─░sa’n─▒n ya┼čam─▒d─▒r: Kutsal Ruh arac─▒l─▒─č─▒yla, Tanr─▒’n─▒n O─člu Bakire Meryem’den do─čdu; Kutsal Ruh arac─▒l─▒─č─▒yla O, eylemleriyle ve sözleriyle Baba’n─▒n sevgisinin Müjde’sini ilan etti; Kutsal Ruh arac─▒l─▒─č─▒yla O, Kilise’ye ba┼člad─▒.
Kutsal Ruh, ─░sa’n─▒n ┼čakirtlerini de─či┼čtirerek, onlar─▒ O’nun haç─▒n─▒n ve dirili┼činin tan─▒klar─▒, Tanr─▒’n─▒n bütün insanlara olan merhametinin ve sadakatinin araçlar─▒ yapt─▒.
Kilise hayat─▒, Kutsal Ruh’un meyvesidir. As─▒rlar boyunca insanlar─▒n, Tanr─▒’n─▒n aff─▒n─▒ ve lütfunu; tesellilerini ve karde┼čliklerini besleyen yeni ekme─či; saf, basit ve kal─▒c─▒ sevincin ┼čarab─▒n─▒, kendileri için daima haz─▒r bulabilecekleri yer olan Kilise’nin varl─▒─č─▒, Kutsal Ruh’un ürünüdür.
Kutsal Ruh’un ürünü, her imanl─▒n─▒n de─či┼čmesidir. Onlar, günahkar iken, Tanr─▒’n─▒n dostlar─▒ haline geliyor; ┼čiddetli ve öç al─▒c─▒ iken, ┼čefkat dolu oluyor; iffetsiz ve sadakatsiz iken, küçüklere ve ac─▒ çekenlere kar┼č─▒ ilgili ve sevgi dolu; cimri ve açgözlü iken, fakirlerin sevinçli ve özgür dostlar─▒ haline geliyorlar!
Kutsal Ruh’un ürünü, karde┼člerimizin göksel toplulu─čunda kutsall─▒─č─▒ ve cesareti dolup ta┼čan lütuftur: Bunlar, sebat göstererek, ruhlar─▒n─▒ kurtard─▒lar; ┼čimdi Tanr─▒’n─▒n ebedi merhametini yüceltmektedirler.


 

28. Kutsal Ruh’un ürünü: Sevgi ve sevinç

Kutsal Ruh’un ürünü, imanl─▒lar─▒n ruhlar─▒n─▒n tek bir güzelli─činin farkl─▒ renklerini bar─▒nd─▒ran uzun bir listedir. “Ruh’un meyvesi sevgi, sevinç, esenlik, sab─▒r, iyi yüreklilik, iyilik, içten ba─čl─▒l─▒k, yumu┼čak huyluluk, özdenetimdir” (Gal 5,22).
Aziz Pavlus, bu ┼čekilde insan─▒n yüre─činde ve imanl─▒lar cemaatinde olan Tanr─▒’n─▒n Ruh’unun mevcudiyetindeki iyilikleri anlatmaya ba┼člamaktad─▒r.

Kutsal Ruh’un oldu─ču yerde sevgi vard─▒r, o gerçek sevgi ki Tanr─▒’n─▒n bize kar┼č─▒ besledi─či sevginin ayn─▒s─▒d─▒r: Bu sevgi asla bencil olmayacakt─▒r! Bizim tan─▒d─▒─č─▒m─▒z sevgi ise, yani akrabalar ve arkada┼člar aras─▒nda tan─▒d─▒─č─▒m─▒z sevgi, daima bir kar┼č─▒l─▒─č─▒, bir de─či┼čikli─či, bir minnettarl─▒k i┼čaretini bekleyen bir sevgidir.
Tanr─▒’n─▒n Ruh’undan içimizde üretilen sevgi, hiçbir kar┼č─▒l─▒k beklemez: Kendini sunuyor ve kendini sunmaya devam ediyor; bu sevgi, insan yüre─činde ilahi sevgi olarak var olmas─▒yla kendini tatmin etmektedir!

Kutsal Ruh’un oldu─ču yerde sevinç vard─▒r, o sevinç ki geçici ┼čeylere, yeryüzündeki zenginliklere, tesellilere de ba─čl─▒ de─čildir. Bu sevinç, Baba’s─▒ndan memnun olan Tanr─▒’n─▒n O─člu’nun sevinci; O─člun itaatinden memnun olan Baba’n─▒n sevinci; ─░sa’ya bakt─▒─č─▒m zaman, Baba’n─▒n hakk─▒mda her ┼čeyi, bütün ihtiyaçlar─▒m─▒ da bildi─čini hat─▒rlad─▒─č─▒m zaman ya┼čad─▒─č─▒m sevinçtir: Gelecekten korkuyu yok eden bir sevinç, yüre─čimi huzurla dolduran bir sevinçtir, bütün denenmelerde ve bütün ac─▒larda dayanma gücü veren bir sevinçtir!


 

29. Esenlik, sab─▒r, iyi yüreklilik ve iyilik

Tanr─▒’n─▒n Ruh’unun oldu─ču yerde gerçek esenlik vard─▒r. Gerçek esenlik, aram─▒zda olan anla┼čmalar─▒n ve uzla┼čmalar─▒n ürünü de─čil de; birlik içerisinde ya┼čayabilmek, Tanr─▒ ve insanlar taraf─▒ndan sevilmeyi kabul edebilmek, hem manevi hem de maddi arma─čanlar─▒ karde┼člerle payla┼čabilmektir. Gerçek esenlik, di─čer insanlarla Tanr─▒’n─▒n zenginli─či olan ─░sa’y─▒ payla┼čmakt─▒r!

Ruh’un ürünü, sab─▒rd─▒r. Yan─▒mda ya┼čayanlar─▒n kusurlar─▒na ve günahlar─▒na katlanmak için, kendi çabalar─▒mla u─čra┼čmam faydas─▒zd─▒r! ─░çime Tanr─▒’n─▒n Ruh’unu kabul etmeliyim, bu yeterli! Böylece insanlar─▒n ve ┼čeylerin kar┼č─▒tl─▒klar─▒ ile s─▒nanm─▒┼č olan “zor” bir sevgide sebat edebilece─čim!

─░yi yüreklilik ve iyilik de Kutsal Ruh’un mevcudiyetinin i┼čaretlerindendir. O, yüre─čimize ve akl─▒m─▒za “iyi”, yani ilahi dü┼čünceleri ve havalar─▒ getirir!
─░yi yüreklilik sayesinde, merhamet ile günahkara yakla┼č─▒p onu sevmekte ba┼čar─▒l─▒ oluruz, t─▒pk─▒ ─░sa da oldu─ču gibi; O, Baba’ya “Onlar─▒ ba─č─▒┼čla, çünkü ne yapt─▒klar─▒n─▒ bilmiyorlar” dedi, biz de günahkarlar için Tanr─▒’n─▒n önünde mazeretleri dile getirebilece─čiz (Lk 23,34).

Ve iyilik sayesinde herkese – iyi kötü herkese! – Baba’n─▒n sevgisinin i┼čaretlerini gösterebiliriz. “Çünkü O, güne┼čini hem kötüler üzerine, hem iyiler üzerine do─čurur” (Mt 5,45).


 

30. Yumu┼čak huyluluk, içten ba─čl─▒l─▒k ve özdenetimdir

─░nsanlar, yumu┼čak huylulu─čumu övdü─čü zaman, bana küfrediyormu┼č gibi geliyor: Yumu┼čak huyluluk, Kutsal Ruh’un ürünüdür; O, içimizde Tanr─▒’n─▒n O─člu olan ─░sa’n─▒n imaj─▒n─▒ yaratmaya çal─▒┼č─▒r. ─░sa, alçakgönüllü ve yumu┼čak huyludur (Mt 11,29). O’na göre, Kutsal Ruh yüre─čimizi, dü┼čüncelerimizi, davran─▒┼č ┼čeklimizi biçimlendirmeye çal─▒┼čmaktad─▒r. Yumu┼čak huylu bir insanla kar┼č─▒la┼čt─▒─č─▒m─▒z zaman, Kutsal Ruh’u övüp kutsayal─▒m!

─░çten ba─čl─▒l─▒k içerisinde ya┼čayan bir H─▒ristiyan tan─▒rsak, yine ayn─▒ ┼čekilde davranal─▒m!
Sevgide, ald─▒─č─▒m─▒z yükümlülüklerde, bize verilen görevlere olan sadakat, Tanr─▒’n─▒n O─člu ─░sa’n─▒n sadakatinin bir yans─▒mas─▒d─▒r. ─░sa, Tanr─▒’n─▒n sevgisidir; Tanr─▒’n─▒n, günahkar insan u─čruna ant etti─či sadakatin i┼čaretidir (2Kor 1,19-20). Kutsal Ruh olmadan, ne evlilikte ne de bekarl─▒kta, ne fiziksel ne de ruhsal annelikte ve babal─▒kta, ne bireysel ne de sosyal görevlerde içten ba─čl─▒l─▒k yoktur!
Rahiplere, evlilere, ebeveynlere, politikac─▒lara, gönüllülere, görevi olan herkese, ┼čöyle demek laz─▒m: “Kutsal Ruh’u al” (Yh 20,22)! Sad─▒k olmak ister misin? Kutsal Ruh’u al!

Aziz Pavlus, listenin sonuna özdenetimi b─▒rakm─▒┼čt─▒r: Kendine hakim olmak, gözlerin ve dü┼čüncelerin korunmas─▒, dili ve i┼čtah─▒ tutma, cinsel safl─▒k, öfkenin denetimi, herhangi bir i┼či yaparken sakin ve huzur içinde olmak, Kutsal Ruh’un meyveleridir.

─░sa ile kalaca─č─▒m, O’nun önünde ya┼čayaca─č─▒m, öyle ki Paskalya Gününde, Son Ak┼čam Yeme─či Odas─▒nda ─░sa’n─▒n üflemeye ba┼člad─▒─č─▒ Ruh’un esintisi bana da ula┼čabilsin!


 

31. Yedi arma─čan

Episkopos, ellerini Kuvvetlendirme alacak olanlar─▒n üzerine koyarak, dua ediyor. O, onlar için Baba’dan Kutsal Ruh’u ve O’nun yedi arma─čan─▒n─▒ diliyor. Yedi arma─čan, Tanr─▒’n─▒n Ruh’unun dolulu─čudur; t─▒pk─▒ peygamber ─░┼čaya’n─▒n, bunu tan─▒mlamak için, ayd─▒nlanm─▒┼č oldu─ču gibi.
Bilgelik ve anlay─▒┼č ruhu, ö─čüt ve güç ruhu, bilgi ve Rab korkusu ruhu! (Ye┼čaya 11,2)
Kutsal Ruh, hayat─▒m─▒z─▒ tamaml─▒yor. O bizi, her ┼čeyi sevgiyle yapm─▒┼č olan Yarat─▒c─▒ Tanr─▒’n─▒n gerçek imaj─▒ k─▒lmaktad─▒r. O içimizde her ┼čeyin ve her olay─▒n gerçek anlam─▒n─▒, ancak ve ancak sonsuz sevgi taraf─▒ndan kavranabilen anlam─▒n─▒, f─▒s─▒ld─▒yor.
O bize her ┼čeyi O’nun sevgisinin ürünü olarak tatt─▒r─▒yor, hayat─▒m─▒za da O’nun arma─čanlar─▒yla dolu olman─▒n tad─▒n─▒ veriyor.
O bize, di─čer insanlar için bir kutsamaya dönü┼čtürüyor, çünkü O’nun sayesinde, onlara cennete giden yola ait ö─čütler verebiliyoruz. O bizi aksiliklere kar┼č─▒ güçlü, Baba’dan uzakla┼čt─▒ran dü┼čüncelere ve durumlara direnmek için yetenekli k─▒l─▒yor!
Kutsal Ruh, korkmadan güven ve samimiyet içinde, Baba’n─▒n huzurunda ya┼čamam─▒z─▒ sa─čl─▒yor: O’nun sayesinde, göklerdeki Baba’n─▒n evlatlar─▒, O’nu üzmemeye dikkat eden evlatlar─▒, insanlar aras─▒nda O’nun ┼čan─▒n─▒ yaymay─▒ isteyen evlatlar─▒ olarak ya┼čayabilece─čiz; bu dünyada da kendimizi Tanr─▒’n─▒n dostlar─▒ ve evlatlar─▒ olarak göstermekten korkmayaca─č─▒z.
Bize kalan tek korkumuz, Babam─▒za iyi bir tan─▒kl─▒k etmeyi ba┼čaramamam─▒zd─▒r.


 

32. Dinsel Karizmalar ve Kilise’deki görevler

Ruh’un arma─čanlar─▒n─▒n ve ürünlerinin ötesinde, Kilise’nin yap─▒lanmas─▒ ve iyi bir tan─▒kl─▒k edebilmesi için, Kutsal Ruh’tan gelen karizmalar (yani ruhsal arma─čanlar─▒) ve görevler de mevcuttur (Rom 12; 1Kor 12-14).
Karizmalar, imanl─▒lar─▒n her birine Kutsal Ruh taraf─▒ndan da─č─▒t─▒lan özel lütuflar ve sevme kabiliyettir.
Aziz Pavlus, havarilik, bilgelik, ö─čretmenlik, peygamberlik, hastalar─▒ iyile┼čtirme, bilinmeyen dillerle konu┼čma ve onlar─▒ yorumlama karizmas─▒n─▒ ve, nihayet, her ┼čeyin üstünde olan sevgi, insan─▒ kutsal ve ilahi k─▒lan Tanr─▒ sevgisinin, karizmas─▒n─▒ bilmektedir.
Görevler, Kilise taraf─▒ndan kabul edilmi┼č olan baz─▒ hizmet karizmalar─▒d─▒r. Kilise’nin otoritesi taraf─▒ndan karizma olarak tan─▒nm─▒┼č olan yönetim, ─░ncil hizmeti, ö─čretmenlik ve daha ba┼čka karizmalar, her küçük cemaatin ya da bölgesindeki her Kilise’nin, hatta evrensel Kilise’nin ya┼čam─▒ ve çal─▒┼čmas─▒ u─čruna, sabit bir hizmet olarak, emanet edilebilirler.
Kutsal Ruh taraf─▒ndan yönlendirilen bir H─▒ristiyan, sadece kendini dü┼čünmez: Böyle bir davran─▒┼ča art─▒k ne imkan─▒ ne de iste─či vard─▒r! Öyle bir H─▒ristiyan, kendini ─░sa’da tan─▒tan Tanr─▒’n─▒n ┼čan─▒ için ya┼čamaktad─▒r, bunun için ─░ncili duyuran bir “havari” olur, yani Kurtar─▒c─▒n─▒n sevgisini ve Ad─▒n─▒, her ┼čekilde ve herkese iletir. O, Kilise’nin aktif bir uzvu olup Kilise’nin ya┼čam─▒na katk─▒da bulunmaktad─▒r, ─░sa’n─▒n Bedeninin sevinçli bir üyesi ve Tanr─▒’n─▒n Hükümdarl─▒─č─▒n─▒n dikkatli bir i┼čçisine dönü┼čür.
Kutsal Ruh’u alan H─▒ristiyan, art─▒k kendine ait de─čildir: Tüm insanlar için Baba’n─▒n bereketinin arac─▒ olmaktad─▒r!


 

33. Kentte kal─▒n

“Ben, Babam─▒n vadetti─čini size gönderece─čim. Siz de, yukar─▒dan bir güçle donan─▒ncaya dek, kentte kal─▒n” (Lk 24,49).
─░sa’n─▒n On ─░kilerine yöneltilmi┼č bu vaadi, özellikle de onun yap─▒lma ┼čekli, beni çok etkiledi: “Siz de, yukar─▒dan bir güçle donan─▒ncaya dek, kentte kal─▒n”. Sanki ┼čöyle söylemi┼čti: Kutsal Ruh’u al─▒ncaya dek durun, harekete geçmeyin. Kutsal Ruh olmadan nereye gitmek istersiniz ki? Kutsal Ruh olmadan, hayat─▒n─▒z hiç kimseye yaramazd─▒, dünyay─▒ de─či┼čtirmezdi, onu da Tanr─▒’ya do─čru dönü┼čtürmezdi, ilahi bir kutsama olmazd─▒. Kutsal Ruh’u almazsan─▒z, vaaz etmeye gitmeyin, ad─▒m─▒ telaffuz etmeyin, kimseyi teselli etmeye ya da e─čitim vermeye ba┼člamay─▒n! Kutsal Ruh’u almad─▒kça, Kilise içerisinde herhangi bir görev ifa edemezsiniz ve de onu, dünyan─▒n önünde temsil edemezsiniz!
─░sa, kendine ait olanlar─▒, hem halk önünde hem de yaln─▒z kald─▒klar─▒nda e─čitti─či halde, hatta onlar─▒ kendi misyonu ile görevlendirdi─či halde ┼čunu bilmektedir: Ancak ve ancak onlar da, kendisi gibi, Kutsal Ruh’un gücü ve ─▒┼č─▒─č─▒ ile ku┼čanm─▒┼č olurlarsa, misyonlar─▒n─▒, meyve vererek, yerine getirebileceklerdir.
Bunun için, ilk Kilise’nin içerisinde, bir misyon teslim edilmeden önce, cemaatin tümü dua edip oruç tutuyordu.
Bu yüzden de, bugün ve her zaman, H─▒ristiyanlara inziva, uzun süren bir dua, gerçek bir “çölde” kalma önerilir. Çünkü Kutsal Ruh sessizlik anlar─▒nda, ─░sa’n─▒n ┼čakirdinin yüre─čine girip onu Ö─čretmeninkine dönü┼čtürmeye yol bulabilir!
“Siz... kentte kal─▒n”: Kutsal Ruh’un yönetiminde olmadan, hiç bir ┼čey yapmay─▒n!
Havariler, hep birlikte dua ederek, “kentte” kald─▒lar. Ve Kutsal Ruh, Pentekost Gününde, onlara ula┼čt─▒.
Biz de s─▒k s─▒k, haftal─▒k bir ritimle, Efkaristiya ayininde toplanarak, “kentte” kalmaktay─▒z. Yalvar─▒lan Kutsal Ruh, ekme─či ve ┼čarab─▒, onlarla beslenenleri de, Rab’bin Beden’i ve Kan’─▒na dönü┼čtürür.
Bu, hem Tanr─▒’n─▒n yeni halk─▒ için, hem de Tanr─▒’n─▒n evlad─▒ ve ─░sa’n─▒n ┼čakirdi olmak isteyen bu halk─▒n her üyesi için, haftan─▒n en önemli an─▒d─▒r: Bu onun, tüm hayat─▒na, i┼čine, yeryüzündeki varl─▒─č─▒na ─▒┼č─▒k veren Rab’bin Ruh’u taraf─▒ndan de─či┼čtirildi─či and─▒r.
Benim, ─░sa’ya itaat ederek ve Kilise’nin birli─či içerisinde olarak kentte kalmam, dünyadaki varl─▒─č─▒m─▒ verimli, de─čer ve anlamla dolu k─▒lar. Çünkü kentte kald─▒─č─▒m zaman, ya┼čam─▒m Kutsal Ruh’la doldurulmaktad─▒r.


 

* **

Lekesiz ve saf Bakire Meryem, sen Yukar─▒’dan Gelen Güçle ku┼čanm─▒┼č oldun; o Güç sende Tanr─▒’n─▒n O─člu’na ya┼čam verdi. Sen, Tanr─▒’n─▒n Ruh’una yüre─činin kap─▒s─▒n─▒ açt─▒n ve O, alçakgönüllülü─čünü, kendi zenginli─či ve gücü ile doldurdu: Sen, Yüceler Yücesi’nin O─člu’nun Annesi oldun!
Sen, göksel Alevin ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ ve sevgisini kabul etmek için, akl─▒n─▒ ve yüre─čini açt─▒n.
“Evetini” dedi─činden beri, Tanr─▒’n─▒n Ruh’u sana etki etmektedir ve seni sürekli bir kutsama, bir lütuf, teselli eden bir varl─▒k k─▒lmaktad─▒r! Gece gündüz, bulundu─čun her yerde, ister uyuyan birisinin uyumas─▒nda ister uyan─▒k birinin akl─▒na girdi─činde, sen Tanr─▒’n─▒n Krall─▒─č─▒ için meyve veren Varl─▒ks─▒n. Çünkü sen Kutsal Ruh’u kabul ettin, O’na sende mühadale etmesine izin verdin ve yeniden, O─člu’nun ┼čakirtleri ile birlikte, O’nu bekledin! ┼×imdi sen O’nu ta┼č─▒maktas─▒n ve her yerde, O’nu yaymaktas─▒n: Sade insanlar─▒n an─▒lar─▒nda, fakirlerin dualar─▒nda, ac─▒ çekenlerin iniltilerinde sen bulunmaktas─▒n. Mevcudiyetin Kilise’yi in┼ča eder; mevcudiyetin, sessiz bir mevcudiyet, Anneninki gibi bir mevcudiyettir.
Meryem, sen ─░sa’n─▒n Annesisin, bunun için benim de Annemsin; Tanr─▒ da seni Anne diye ça─č─▒rmay─▒ arzulamaktad─▒r. Çünkü Kutsal Ruh sende kal─▒p etki etmektedir!
Seni evimde a─č─▒rlamak istiyorum: Seninle birlikte kalaca─č─▒m, ┼×akirdin ─░sa’n─▒n haç─▒n─▒n alt─▒nda seninle kald─▒─č─▒ gibi.
Seni evimde a─č─▒rlamak istiyorum, öyle ki senin arac─▒l─▒─č─▒nla Tanr─▒’n─▒n Ruh’u ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ ve ─▒s─▒s─▒n─▒ etraf─▒na yayabilsin, ve küçük büyük herkes tad─▒na varabilsin!
Seni kalbimde a─č─▒rlamak istiyorum, çünkü senin Kutsal Ruh’la dolu olan Varl─▒─č─▒n, ─░sa’n─▒n Varl─▒─č─▒’n─▒ canl─▒ k─▒lar!
Meryem, Tamamen Kutsal Tanr─▒’n─▒n Annesi ve Kutsal Ruh’un Meskeni, te┼čekkürler!


 

Nihil obstat: Mons. Ruggero Franceschini archiep., ─░zmir, 07 Ekim 2013