ME
NU

Ben'im

BEN’─░M

« Pederle birlikte olup bize görünmü┼č olan sonsuz Ya┼čam'─▒ size ilan ediyoruz!» (1 Yu 1, 2)

─░sa a─čz─▒n─▒ açt─▒─č─▒ zaman, Allah’─▒n sözünü i┼čitiriz, Allah sevgisi al─▒r─▒z, dü┼čüncelerimizi ve hareketlerimizi Allah’─▒nkilere göre de─či┼čtiririz. ─░sa, pek çok kez kalabal─▒─ča ve ┼čakirtlerine kendisini tan─▒t─▒rken, “ben’im” ifadesini kullan─▒r, bu ifade Musa’ya aç─▒klanm─▒┼č olan Allah’─▒n Ad─▒’n─▒ tekrar eder: “Mevcut olan Ben’im!”. Bu ifade, onu sevenlerde farkl─▒ cevaplara neden olur: Sen dostumsun! Sen benim s─▒─č─▒na─č─▒ms─▒n, Sen benim deste─čimsin, Sen kurtar─▒c─▒ms─▒n! Sen ekme─čimsin! Sen hazinemsin! Sen Allah’─▒ms─▒n! Bu sayfalar, bu hayk─▒r─▒┼člara, bilinçli ve ┼čükran dolu bir ┼čekilde devam etmemize yard─▒m etmek istemektedirler.



1. Yol Ben’im

─░sa, insan hayat─▒n─▒ bir yol olarak görür.

─░nsan nereden yola ç─▒kar? Nereye varmas─▒ gerekir?

Amac─▒na ula┼čabilmesi için hangi yolu izlemelidir?

─░nsan, dünyadaki cennetten gitmi┼čtir. O art─▒k, en yüce melekler toplulu─ču taraf─▒ndan korunmakta olan o kap─▒n─▒n d─▒┼č─▒ndad─▒r. ┼×imdi özlem duymakta ve akl─▒ kar─▒┼čm─▒┼č durumdad─▒r. ┼×üpheleri vard─▒r ve zihni karanl─▒kt─▒r, dünyada ne yapmakta oldu─čunu bile bilmemektedir.

─░nsan’─▒n hayat─▒, Peder’e do─čru ilerlemektir.

“Kalk─▒p Peder’e do─čru gidece─čim”.

Bu ne anlama gelir? Tekrar o─čul olaca─č─▒m. Allah’a güvenecek ve arzular─▒na itaat edece─čim. Peder’in tasar─▒lar─▒n─▒ gerçekle┼čtirmeye ba┼člayacak, Evini in┼ča edecek ve onu koruyaca─č─▒m. ┼×ahs─▒na olan sevgim sayesinde O’nun ile birlik olaca─č─▒m.

Pederime dönece─čim.

─░nsan’─▒n yolu: insan olmaktan ç─▒k─▒p o─čul olmak. Kendine yeten, otonom, her türlü ┼čeyin ve korkunun esiri olan insan olmaktan ç─▒k─▒p, ba─č─▒ml─▒, kendini Peder’in ┼čefkatli ellerine teslim eden o─čul olmak.

Ya┼čam yolu! Zor, çünkü gururlu olmaya al─▒┼č─▒k olan insan─▒n, alçakgönüllü olmas─▒ çok zordur.

Bu, o─čul olmak için, o─čul’a ait duygular─▒ ve yakla┼č─▒mlar─▒ kabul etmek için gereklidir. Bu çocuk olmak gibidir. Alçakgönüllülük ve dolay─▒s─▒yla güven, ┼čeffafl─▒k, sadelik; sonra kendini teslim etmek; bunlar huzur, bar─▒┼č ve ne┼če kayna─č─▒ olurlar. Bu, sevgi olan Allah taraf─▒ndan sevildi─čini bilenin ne┼česi ve güvencesidir. Bu zor, fakat mümkün bir yoldur.

Bunu Allah’─▒n kendisi... önümüze serer. Allah kendi, O’na götüren yolu, tek yolu önümüze serdi. “Benim arac─▒l─▒─č─▒m olmadan kimse Peder’e gelmez”. “Yol ben’im”.

─░sa, insan için çizilmi┼č olan yoldur. Bu insan, dünyevi cennetin d─▒┼č─▒nda kendini ç─▒plak ve savunmas─▒z hisseder. Bu yol sadece mutlu bir hayat ya┼čamam─▒z─▒ sa─člamaz, ayn─▒ anda da bizi Peder’in kuca─č─▒na getirir. Bu yol, bizi dünyevi cennetin ötesine, Allah’la ayn─▒ boyuta getirir; bizi tanr─▒salla┼čt─▒r─▒r.

─░sa, bizi Allah’la “benzer” olmaya götüren yoldur. ┼×eytan taraf─▒ndan aldat─▒lm─▒┼č ve hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na u─črat─▒lm─▒┼č Âdem’in ald─▒─č─▒ yol de─čildir; ┼čeytan Âdem’in gözlerini yan─▒ltm─▒┼čt─▒r, ona yanl─▒┼č bir Allah görüntüsü göstermi┼čtir. O’nu, sahip, bask─▒n, k─▒skanç, kapal─▒ olarak tan─▒tm─▒┼čt─▒r, öyle ki Âdem kendini sevilmiyor hissetmi┼č, kalbinde k─▒skançl─▒k bulmu┼čtur.

─░sa, bizi gerçekten de Allah’a, Peder, sevgi, kendini tamamen sunma, güven ve misafirperverlik olan Allah’a götürür.

─░sa, Peder’in kalbine girmemizi, onun varl─▒─č─▒na, sevgisine, kendisini sunmas─▒na bürünmemizi sa─člar. ─░sa ile insan, “o─čul” olur ve tanr─▒sal bir do─čaya sahip olman─▒n hazz─▒n─▒ alabilir. ─░sa, yoldur. O’nun d─▒┼č─▒nda insan, arar, dener ve tekrar dener, fakat her zaman Allah’─▒n yanl─▒┼č görüntülerine ba─č─▒ml─▒ kal─▒r. Görünenlerin aksine, O’ndan uzakla┼čt─▒ran yollarda gezinirler.

─░sa, Sen Yol’sun. Sen beni bar─▒┼ča do─čru yönlendirirsin, Sen beni Peder’in Evinde ya┼čat─▒rs─▒n, sen yüre─čimi de─či┼čtirirsin, öyle ki benim yüre─čimde, kendini sunan, seven, affeden bir peder yüre─či olsun. Sen Yol’sun. Seni takip etmek istiyorum, Sana dalmak istiyorum, Sana bürünmek istiyorum. Peder’in biricik o─člu Rabbimiz Mesih ─░sa, i┼čte buraday─▒m. Yaln─▒z seni kabul etmek istiyorum, senin izinde ilerlemek istiyorum. SEN YOL’SUN.


2. BEN’─░M

Aziz Vaftizci Yahya’ya ─▒srarla kendi kimli─či sorulduysa da, hiçbir zaman o, “ben’im” dememi┼čtir. O her zaman “ben de─čilim” demi┼čtir, “ben çölde ba─č─▒ran sesim” ifadesini kullanm─▒┼č ve “olmak” fiilinden kaç─▒nm─▒┼čt─▒r! “Ben’im” ifadesinin Allah’a mahsus oldu─čunu biliyordu. Sadece Allah “Ben’im” diyebilir.

Ben bile – do─črusunu söylemek gerekirse – benim... diyemem. Kendimi tan─▒mlamak, ki┼čisel bir kimlik bulmak istesem de bunu yapamam.

Kendimi tan─▒mlamak için kullanaca─č─▒m her bir “ben’im”, yalan söylemek olur. Mesele, “ben bir insan’─▒m” dersem, beni daha insan k─▒lan, Allah ile aramdaki ili┼čkiden bahsetmemi┼č olurum. “Ben Allah’─▒n o─čluyum” dersem, sadece Peder’in sevgisi sayesinde beni böyle k─▒lm─▒┼č oldu─ču gerçe─čini saklam─▒┼č olurum: ben bir hiçim. “Ben alçakgönüllüyüm” desem, o anda benmerkezcilik günah─▒na girmi┼č olurum, “ben kibirliyim” desem, belki o an, alçakgönüllü olmu┼č olurum.

Benim kimlik aray─▒┼člar─▒m..., kim oldu─čumu görmemi sa─člarlar, ve hatta ruhani hayat─▒m─▒n nerede oldu─čunu anlamama da yard─▒mc─▒ olurlar. Bunlar büyük benmerkezcilik denenmeleridir. Aynen Âdem’in yapt─▒─č─▒ gibi, Allah gibi olmak istememiz, kendimizin sahibi, Allah’─▒ olmak istememiz, kötünün yani ┼čeytan─▒n yüre─čimize oynad─▒─č─▒ oyunlard─▒r.

Ben sadece Peder ile ili┼čkide olursam ya┼čar─▒m. O’dur! Ben sadece O’na bakabilir ve sadece O’nu dinleyebilirim, sadece bu yakla┼č─▒mla gerçek ve canl─▒ olurum. Peder’e bak─▒p O’nu dinledi─čim zaman hayat─▒m, oldu─ču ┼čeyden bir ┼čeyler al─▒r, oldu─ču ki┼čiyi al─▒r, bu yüzden hayat ve sevgi olurum, gerçekten Allah olurum. ─░sa da bize ┼čöyle aç─▒klam─▒┼čt─▒: “belki de Yasan─▒zda yaz─▒l─▒ de─čildir: ben dedim ki: siz kimlerdensiniz?”

Sadece Allah “Ben’im” diyebilir ve diyor. Tutu┼čan çal─▒n─▒n önünde gözlerini kapal─▒ tutan Musa’n─▒n i┼čitti─či söz budur. “Ben mevcut olan─▒m”, veya “Ben varolan─▒m”, “Ben içinizde olan─▒m”! Musa gördü ve i┼čitti. Bizim de görüp i┼čitmemiz gerekir. Biz Allah’─▒n ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ görüp Sözünü i┼čittik. Biz, tutu┼čmu┼č bir çal─▒ gibi Allah’─▒n varl─▒─č─▒na ve insana yak─▒nl─▒─č─▒na tan─▒kl─▒k eden ve kurtulu┼člar─▒n─▒ gerçekle┼čtiren O─čul’u görüyoruz! ─░sa “Ben’im” diyebilir, hatta Peder’in ┼čan─▒ ve bizim sevgimiz için bunu söylemesi gerekir. “─░sa Mesih dün, bugün ve sonsuza dek ayn─▒d─▒r!” (─░br 13, 8).

O, “Ben’im” demelidir! O’nun için bu söz gerçektir!

“─░┼čte bu nedenle size, günahlar─▒n─▒z─▒n içinde öleceksiniz dedim” (Yu 8, 24).

“─░nsan-O─čul’u yukar─▒ kald─▒rd─▒─č─▒n─▒z zaman benim O oldu─čumu anlayacaks─▒n─▒z” (Yu 8, 27). “Size do─črusunu söyleyeyim, ─░brahim do─čmadan önce ben var─▒m” (Yu 8, 58).

“Ben ve Peder biriz” (Yu 10, 30).

─░sa’d─▒r! O, Allah’─▒n kendisini somut olarak göstermesidir: “beni gören Peder’i görür”!

O’na dald─▒─č─▒m zaman, ben de ya┼čar─▒m, ben de azizlik ve dolulu─čun hazz─▒n─▒ al─▒r─▒m! O hayatt─▒r, gerçektir, mükemmelliktir. O olmadan ben olmam, O’nun ile ben de var olurum, Peder ile ili┼čkiye kat─▒l─▒r─▒m. Bu yüzden, benim ┼čöyle diyebilmem çok önemlidir: ben ─░sa’n─▒n─▒m, “ben biriyim” de─čil!

─░nsanlar─▒n sorunlar─▒, kimlik sorunlar─▒ de─čil, aitlik sorunlar─▒d─▒r! ─░nsan kime ait oldu─čunu bilemedi─či zaman, kendini her yerde kötü hisseder. Ve psikologlar çözüm olmazlar!

─░sa’ya ve O’nun ile de Peder’e ait oldu─čumu bildi─čim zaman, kim oldu─čum ve nas─▒l oldu─čum umurumda de─čildir! Sadece O’nun kim ve nas─▒l oldu─ču önemlidir! Bu yüzden O’na hayranl─▒kla bakmam─▒z gereklidir, kendimizi incelememiz zararl─▒d─▒r. Ben, beni istemi┼č olan─▒n ve isteyenin çehresine bakt─▒─č─▒mda, beni destekleyen elin sadakatini ve büyüklü─čünü gördü─čümde kendimi tan─▒r─▒m.

─░sa, sensin! Sen bana Peder’i gösteren tutu┼čmu┼č çal─▒s─▒n, Allah’─▒n azizisin, sen ┼čan ve bar─▒┼čs─▒n. Sen’sin ve ben seninim! Seninim; senin oldu─čumu hat─▒rlad─▒─č─▒m zaman tüm korkular ve tüm endi┼čeler yok olur. Ellerinin beni kavrad─▒klar─▒n─▒n fark─▒na vard─▒─č─▒mda, tüm endi┼čeler tatl─▒ kesinliklere ve tüm engeller güvencelere dönü┼čürler. Te┼čekkürler ─░sa. Sen beni tutuyorsun çünkü Peder beni sana emanet etti. Ve sen Peder’e her zaman itaat edersin. Eminim, içim rahat. ─░sa, Sen’sin!


3. BEN GERÇEK’─░M

«Lütuf ve gerçek ─░sa Mesih arac─▒l─▒─č─▒yla geldi» (Yu 1, 17).

─░nsanlar bu kelime kar┼č─▒s─▒nda ┼ča┼č─▒r─▒yorlar: gerçek! Ve biz onu ke┼čfetmeye çal─▒┼čanlara ve bu ke┼čiflerini bize iletenlere filozof – bilgelik dostlar─▒ – diyoruz.

Gerçek nedir? Pilatus’un tarihin en dramatik an─▒nda sordu─ču sorudur. Bu soru hala havada as─▒l─▒d─▒r, birçok tereddütlü ve endi┼čeli insan─▒n gözlerinin ve zihinlerinin önündedir.

Gerçek nedir?

Bu kelime, etimolojik olarak, insan─▒n henüz görmedi─či, tan─▒mad─▒─č─▒ bir ┼čeyin ayd─▒nlanmas─▒ anlam─▒na gelir. Ve insan için hala ne çok ┼čey sakl─▒d─▒r! Ve kaç insan hayatlar─▒n─▒n anlam─▒, meydana gelen olaylar ve hatta kendi yapt─▒klar─▒ hareketler kar┼č─▒s─▒nda kör gibidirler!

Tüm bunlar ─▒┼č─▒klar─▒ eksik oldu─čundand─▒r: Allah’─▒n ─▒┼č─▒─č─▒. ─░nsanlar Allah’─▒ görmezler, ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ almazlar; bu yüzden geriye kalanlar da onlar için sönük ve karanl─▒kt─▒r.

O halde gerçek nedir?

Allah’─▒ görmemizi sa─člayan ─▒┼č─▒kt─▒r, bu ─▒┼č─▒k tüm gerçe─či görmemizi sa─člar. Bu bir sonsuzluk ve sevgi ─▒┼č─▒─č─▒d─▒r. Özellikle de sevgi, çünkü Allah sevgidir.

Nas─▒l ki güne┼čin ─▒┼č─▒─č─▒ mumun ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ a┼č─▒yorsa, sevginin ─▒┼č─▒─č─▒ da bencilli─činkini a┼čar. Sadece sevgi gerçe─či ayd─▒nlat─▒r, gerçe─čin ve do─črunun anahtar─▒d─▒r. Sevgi, gerçek sevginin kendisi arma─čand─▒r: Allah’─▒n sevgisi, sadece Allah’─▒n sevgisi gerçek sevgidir, sadece bu sevgi insan─▒n gerçe─če yana┼čmas─▒n─▒ sa─člayabilir!

Allah’─▒n bu sevgisi, ─░sa’da görünür olmu┼čtur, insanlara hayat─▒n gerçek boyutuna girme f─▒rsat─▒ tan─▒r; o halde sadece gerçe─či ö─črenmeyi de─čil, gerçek olmay─▒ da sa─člar.

─░sa ile kar┼č─▒la┼čan, O’nu sevebilen, O’na kendini sunabilen, O’nu dinleyebilen ve O’na itaat edebilen, O’nun ile birlik olabilen, bar─▒┼č ve Gerçek’i bulmu┼č olan─▒n ne┼česini bulur: insanlar─▒n yan─▒nda ya┼čama gücü bulur çünkü Sevgi’yi bulmu┼čtur. ─░sa gerçektir.

Ben Gerçek’im: son ak┼čam yeme─či boyunca havarileri ile konu┼čurken, O kendi bu ifadeyi kullanm─▒┼čt─▒r. ─░sa Gerçektir. “Beni gören Peder’i görür”. ─░sa’y─▒ görmek, Allah’─▒, görünmezi, tan─▒mlanamaz─▒ görmektir. ─░sa’y─▒ görmek!

Bir söz! On ikiler O’nu görmü┼člerdi, fakat hala “görmemi┼člerdi”, en az─▒ndan o ana kadar. ─░sa’y─▒ görüp, O’nu Allah’tan gelen olarak, hatta I┼č─▒─č─▒n kendisi olarak tan─▒yabilmek için, Kutsal Ruh gereklidir. ─░nsan ruhu O’nda sadece bir insan görür.

Golgota tepesindeki o haçtan dünyaya yay─▒lan Kutsal Ruh, ─░sa’y─▒ bizim ile birlikte olan Allah [Emmanuel] olarak gösterir. Bize O’nun ┼čahs─▒nda, somut ve kutsal, iyi ve hikmetli olan Allah’─▒n çehresini gösterir.

─░sa’y─▒ “gören” gerçekten de Peder’i, Sevgi’yi görür.

Görmek, gerçe─či alg─▒layabilmek, emin olabilmektir. Allah’─▒ görmek, Varl─▒─č─▒ndan emin olmakt─▒r ve bununla teselli olmakt─▒r; Allah’─▒ gören hiçbir ┼čeyin O’nun üzerinde olmad─▒─č─▒n─▒ da görür. Allah’─▒ gören di─čer ┼čeylerin önemsiz oldu─čunu anlar.

─░sa’y─▒ gören, Peder’i “görür”. Bu yüzden ─░sa, Gerçektir, tek Gerçek, çünkü O biricik o─čuldur, O, Allah’tan gelen tek sevgidir.

Hayattaki olaylarda gerçek nerededir?

Gerçek, bana ─░sa’n─▒n Peder’inin çehresini gösteren her ┼čeydir! Allah’─▒n çehresini saklayan ┼čeyler yalanlard─▒r.

─░lgiyi üzerime çekmek için yapt─▒─č─▒m her ┼čey, Allah’─▒n varl─▒─č─▒n─▒ karart─▒r: yaland─▒r!

Allah’─▒n çehresini gösterecek bir ┼čey yapt─▒─č─▒m zaman, Gerçe─če ortak olurum. ─░sa’y─▒ kabul edip O’na itaat eden hayat─▒m gerçek sa─člar, gerçek olur.

Hayat─▒m, sevgi ve ba─čl─▒l─▒k i┼čareti olmad─▒─č─▒ zaman, fikirlerim mant─▒ksal olarak kusursuz olsalar da, gerçek olmaz, çünkü sevgi olan Allah’─▒n çehresinin görünmesini sa─člamaz.

Gerçek tektir: ─░sa.

Ancak O’na s─▒k─▒ca ba─član─▒rsak gerçek oluruz.

Tüm halklar için tek ─▒┼č─▒k, tüm yürekler için tek gerçek olan Rab ─░sa, Sen dünyay─▒ sevgi ile doldurursun: seni herkim Peder olarak görürse, sevilir ve nas─▒l sevebilece─čini görür. Herkim Seni görürse, gerçe─če dalar, kendini saklar ve senin ile birlikte I┼č─▒k olur. Senin ile hakl─▒ olmay─▒ aramak istemiyorum, daha çok senin sevgini diliyorum. Kalbimde sevgi sayesinde, her yerde ve her olayda, küçük, yoksul ve sanc─▒l─▒ dahi olsa, Peder’in sevgisinin i┼čaretlerini ke┼čfetmek için ─▒┼č─▒k olacak. O evlatlar─▒ olmam─▒z için bize Seni verdi ─░sa.


4. BEN YA┼×AM’IM

Yeni Ahit’teki iki Grekçe terimi tek bir sözcük ile tercüme ediyoruz: bir tanesi hareket eden, yiyen, uyuyan, büyüyen bir bedenin ya┼čam─▒n─▒ gösterir; di─čeri ise daha sonraki bir boyutu, içsel ya┼čam─▒ gösterir, bununla sevme, kendini sunma, ba┼čka ki┼čilerle ve özellikle Allah ile ruhani ili┼čkiye girme kapasitesidir.

─░sa ┼čöyle “Ben ya┼čam’─▒m” dedi─či zaman, i┼čte Grekçe’nin bu ikinci terimi kullan─▒lm─▒┼č oluyor. ─░sa “ruhani” bir ya┼čama sahiptir. O, Peder’den “ç─▒kan” sevgidir, arma─čand─▒r, O’nun sayesinde Allah ile ili┼čkiye giren Allah’a o kadar yak─▒nla┼č─▒r ki Allah’─▒n evlad─▒ diye ça─čr─▒l─▒r.

─░sa ya┼čamd─▒r.

Allah ile sevinçli, huzurlu, güvenli, bar─▒┼č dolu bir ili┼čkinin olmas─▒n─▒ ister misin?

Aksi halde Allah ile ili┼čkin dengesiz, huzursuz, kendi arzular─▒na ba─čl─▒ ve zay─▒f kalacakt─▒r ve yersiz korkular ve endi┼čeler üzerine kurulmu┼č olacakt─▒r.

Ya┼čamdan en derin anlam─▒yla haz almak ister misin? ─░sa’y─▒ kabul et.

O sana huzur verecektir, çünkü O Kral’─▒n o─čludur ve seni sonu olmayan bir ziyafete davet etmektedir. Yüre─činde O varsa korkma, daha önce günahkâr idiysen veya hala günahkârsan da, hiç bir eksi─čin olmaz.

─░sa’ya kavu┼čunca art─▒k huzur içinde olabilirsin!

─░nsanlarla hür, derin, dayan─▒┼čma ve sevgi dolu bir ili┼čki kurmak ister misin?

─░sa’y─▒ kabul et.

O sana en derin toplumsal ya┼čam─▒ sa─člayacakt─▒r. O’nun ile kimseye ba─članmazs─▒n, sana hediyeler sunanlar─▒ bile görmezsin. O’nun ile kimseyi, senden nefret edenleri ve seni s─▒rt─▒ndan vuranlar─▒ bile reddetmezsin. ─░sa seni s─▒rt─▒ndan vuranlar─▒, sevginle iyile┼čtirebilece─čin hasta bir karde┼čin olarak görmeni sa─člar.

─░sa ile herkesin sorunu, senin sorunun olur, ayn─▒ zamanda da hiç bir sorun seni ezmez, çünkü onlar─▒n çözümünün Peder’de oldu─čunu bilirsin veya onlar─▒ bar─▒┼č için sunabilece─čin haçlar olarak görürsün.

─░sa ile insanlar─▒ sevdi─čin ki┼čiler olarak görürsün: onlar Peder’in yüre─činin kar┼č─▒la┼čt─▒─č─▒ yüreklerdir, Rab taraf─▒ndan kabullenmi┼č yüreklerdir.

Yüre─činde ─░sa olunca, herkes sana hür ve aç─▒k konu┼čabilecek, çünkü içindeki ilahi varl─▒─č─▒ fark edeceklerdir; yüreklerini sana kolayca açacaklar, kendilerini sana sunacaklar: böylece sen de kurtulu┼č yolu olacaks─▒n.

Yüre─čimde ─░sa olunca ben ya┼čam─▒m!

─░sa, sen ya┼čams─▒n. Sen Peder ve insanlarla ili┼čkimsin, Sen benim en derin ve gerçek mevcudiyetimsin.

Sen, sadece SEN.

Seninle ben canl─▒ oldu─čumu hissediyorum ve hiç bir zaman ölmeyece─čim: ne gündüz, ne gece, yaln─▒z oldu─čumda veya kalabal─▒kta.

Sensiz kendimi bo┼č, ölü, amaçs─▒z, anlams─▒z hissederim: Sen benim ya┼čam─▒ms─▒n.

SEN bendesin.

Ben Allah’─▒n ┼čan─▒n─▒n, sessiz, sakl─▒, görünmeyen sevgisinin arac─▒s─▒y─▒m.

Hasta veya sa─čl─▒kl─▒, kabiliyetli veya kabiliyetsiz, gözde veya unutulmu┼č, herkes taraf─▒ndan aranan veya ya┼čl─▒lar evinde unutulan biri olsam da ya┼čam─▒m böyle, Allah’─▒n yeridir.

Peder’in sessiz, sakl─▒ ve gizemli sevgisinin geçti─či de─čerli ve kutsal yerdir.

─░sa, SEN benim ya┼čam─▒ms─▒n.


5. BEN I┼×IK’IM!

─░sa çok kuvvetli ifadeler kullanmaktad─▒r.

┼×imdiye kadar bu sadece Allah için kullan─▒lm─▒┼čt─▒: Yahve ─▒┼č─▒─č─▒md─▒r (Mezmur 27 ve Mik 7, 8). Bu sözle ─░sa kendisini Allah’─▒n ate┼či içinde görüyor ve gösteriyor, sanki Peder ─▒┼č─▒k ve O, O─čul, Peder’i gösteren ─▒┼č─▒km─▒┼č gibi.

Ben ─▒┼č─▒k’─▒m!

─░sa insanlar─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ ve hayat─▒d─▒r; karanl─▒klarda olan insan ölüdür, kimse ile ili┼čkisi yoktur, nesnelerin gerçe─čini bilmez, ya┼čamdan yoksundur. I┼č─▒ks─▒z olan... göremez. I┼č─▒ks─▒z olan birçok ┼čeyin anlam─▒n─▒ bilemez, ba┼čka ┼čeylerin amac─▒n─▒, birçok davran─▒┼č─▒n sonuçlar─▒n─▒ göremez. Karanl─▒kta olanlar için çiçekler, y─▒ld─▒zl─▒ gökyüzü, ┼čafa─č─▒n renkleri, sanat eserleri, kitaplar, kalemler, tablolar ve defterler anla┼č─▒lmaz ve bo┼čunad─▒r: Allah’─▒n yaratt─▒klar─▒ ve insanlar─▒n eserleri...

Her ┼čey bo┼čuna! Odada bulunan e┼čyalar onun için tehlikeli olur, çünkü hareketlerini s─▒n─▒rland─▒r─▒rlar, insanlara dü┼čman veya en az─▒ndan onlar için güvensizlik sebebi olurlar.

Bunlar ─▒┼č─▒k var─▒ncaya kadar böyledir; sonra her ┼čey de─či┼čir, her ┼čey aç─▒k olur: nedeni anla┼č─▒l─▒r ve her ┼čeyin yeri anla┼č─▒l─▒r, insan çehresi güven ve emniyet verir.

─░┼čte, ─░sa olmadan ve ─░sa ile ya┼čam böyledir. O ─▒┼č─▒kt─▒r. O dünyan─▒n ─▒┼č─▒─č─▒d─▒r.

O olmadan insanlar, ya┼čamlar─▒n─▒ dolduran birçok gerçe─čin sebebini anlayamazlar. O olmay─▒nca, herkes korkulacak veya faydalan─▒lacak dü┼čmanlard─▒r. O olmay─▒nca kötülük yapt─▒klar─▒n─▒ fark etmezler, bütün yapt─▒klar─▒ gözlerine “iyi” gelir. Onlar kendilerinin sahipleridir. Kendilerini böyle görürler.

Ben ─▒┼č─▒k’─▒m.

─░sa bir ki┼činin kalbine aniden veya tatl─▒ bir ┼čekilde gelince, o zaman tüm ya┼čam parlamaya ba┼člar. O zaman geçmi┼č aç─▒k olur, bir arma─čan gibi görülür. Ac─▒ da lütuf sebebi olur, çünkü ─░sa’n─▒n haça gerili┼činin ve dirili┼činin ─▒┼č─▒─č─▒ndad─▒r. Ac─▒, en büyük sevginin bulundu─ču yerdir, kendini gerçekten sunabilece─čin f─▒rsatt─▒r, ac─▒lar─▒n insan─▒na kendini en yak─▒n hissedece─čin and─▒r, insan─▒n kurtulu┼čuna arac─▒ oldu─čumuz lütuftur: bu kurtulu┼ču ─░sa gerçekle┼čtirdi, ama hala geçerlidir ve biz bu kurtulu┼č için katk─▒da bulunabiliriz.

Ben dünyan─▒n ─▒┼č─▒─č─▒y─▒m!

Bana gelen karanl─▒kta yürümez, bana gelen, ya┼čam ─▒┼č─▒─č─▒na sahip olacakt─▒r.

─░sa ─▒┼č─▒─č─▒md─▒r. ┼×imdi her ┼čeyin O’nun taraf─▒ndan ayd─▒nland─▒─č─▒n─▒ görüyorum. Bilmedi─čim, gelece─čimi de görüyorum, bir ─▒┼č─▒kl─▒ nokta gibi. O zaman gelece─čimi programlamak istemiyorum, ne güzel inançlar─▒ma göre, ne de ald─▒─č─▒m vaatlere göre. Gelece─čimde ─░sa var ve ben sadece O’nu arayaca─č─▒m. ─░sa ─▒┼č─▒─č─▒m─▒zd─▒r. Seninle, herkesle ya┼čamam, seni, herkesi seven ─░sa ile ya┼čamak olacakt─▒r. Her insan ─▒┼č─▒─č─▒n üzerine ┼čekiller ve renkler çizen bir çiçek oluyor: çiçek önemlidir, ama ─▒┼č─▒k ┼čartt─▒r.

─░nsanlar─▒n birlik olmas─▒ ─░sa da birle┼čtikleri için mümkündür: O ba┼č─▒m─▒zd─▒r, sana dikkat etmemin sebebi ve herkesi sevmemin sebebidir.

Ben dünyan─▒n ─▒┼č─▒─č─▒y─▒m!

Sana ┼čan veririm, Rabbim ─░sa. Göklerdeki Baba’y─▒ ve yeryüzündeki karde┼člerim insanlar─▒ tan─▒yabilmem için ─▒┼č─▒ks─▒n.

Sen aldatmayan ─▒┼č─▒ks─▒n, sonsuz ufuklar açan ─▒┼č─▒ks─▒n.

Tökezlemeden yürümeme izin veren ve bana ilerledikçe gösterdi─čin hedefe korkusuzca ko┼čmam için yol gösteren ─▒┼č─▒ks─▒n.

Canl─▒ ─▒┼č─▒k, güven ve umut kayna─č─▒ ─░sa. Sen benim ─▒┼č─▒─č─▒ms─▒n, hiçbir ┼čeyden korkmayaca─č─▒m. Sen ayd─▒nl─▒k, ne┼če ve kurtulu┼čsun. Senin ─▒┼č─▒─č─▒n güne┼čin veya herhangi bir ─▒┼č─▒k kayna─č─▒ndan güçlüdür.

Yaln─▒z Sen, insana ya┼čama cesareti, sevme lütfünü verirsin, çünkü senin ile birlikte kendi yeteneklerimizi ke┼čfederiz. Bu yetenekleri Peder, her birimizin kalbinin derinliklerine saklam─▒┼čt─▒r. ─░sa Sen, içimize i┼čleyen canl─▒ ─▒┼č─▒ks─▒n!

Ben dünyan─▒n ─▒┼č─▒─č─▒y─▒m.

Evet, sana tap─▒yorum ve sana ┼čükrediyorum, Rab ─░sa!


6. BEN GERÇEK ASMA’YIM

Kutsal Kitap bir ba─čdan bahsediyor. Allah bu ba─čla yak─▒ndan ilgilendi, ona çok dikkat etti.

Onu çitle çevirdi, çapalad─▒, ta┼člardan ay─▒klad─▒, üzümü ezmek için bir çukur kazd─▒, bir de gözcü kulesi in┼ča etti; üzerine seçme asmalar ekti. Ve ba─č─▒n─▒n üzüm vermesini bekledi. Ama ba─č yaban─▒l üzüm verdi. Hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na u─čratan, kötü asmalardan olu┼čan bir ba─čd─▒. (bak─▒n─▒z Y┼ča 5, Yer 2).

Sahibine, leziz meyveler verecek olan, beklenen ne┼čeyi ve hazz─▒ sunacak olan asma hangisidir?

Ben gerçek asmay─▒m.

─░sa, yeni ve gerçek asmad─▒r. Peder O’nun ile bir ba─č sahibi gibi yak─▒ndan ilgilenir. O’na ait olanlar O’na ebediyen ba─čl─▒d─▒rlar. O, tüm dünya için Peder sevgisini gerçekle┼čtirecek olan halka hayat verir.

Ba─č sahibinin yak─▒ndan ilgilendi─či ba─č ve küçük dallar─▒, ─░sa ile O’na ait olanlar aras─▒ndaki ili┼čkiden, Peder ile ─░sa aras─▒ndaki ili┼čkiden, Peder ile ┼čakirtleri aras─▒ndaki ili┼čkiden bahseder (Yu 15).

Ben gerçek asmay─▒m.

─░sa, Peder için memnuniyet ve ne┼če kayna─č─▒ olacakt─▒r. Peder, topra─ča sa─člamca ekili┼č olan o─člu ile ilgilenir. Kendisini kabul edenler ile öyle bir birlik içindedir ki, onlarla tek bir vücut olu┼čturur, O’nun ile birlik olanlar O’nun Kutsal Ruh’u ile ya┼čarlar.

Peder bu asma ile ilgilenir. Verimli olmas─▒n─▒, bol meyve vermesini ister. Bu yüzden, eline keskin bir makas al─▒p budamaya ba┼člar. O, elini nereye koymas─▒ gerekti─čini bilir. Budar. Kalan dallar─▒, desteklere s─▒k─▒ca ba─člar. Hiçbir dal, bütün kalmaz.

Mesih’in vücudu ile Peder de böyledir.

Ben küçük dallardan biriyim. ─░sa’n─▒n hayat─▒ ile ya┼čar─▒m, tek bir kaderi payla┼č─▒p O’nun ile birlik olurum. O benim ile olan birli─čini kullan─▒p meyve verecek, Kutsal Ruh’u dünyaya yayacakt─▒r.

Fakat bunu yapabilmek için Peder’in benimle ilgilenmesi gerekir.

O beni görüyor ve tüm erdemlerime gerek olmad─▒─č─▒n─▒ biliyor, tüm dü┼čüncelerimin gittikleri istikametlerin daima gerekli ve faydal─▒ olmad─▒klar─▒n─▒ da biliyor.

Baz─▒ arzular─▒m─▒n veya ilgi alanlar─▒m─▒n de─čerli zaman─▒m─▒n ve enerjilerimin kayb─▒ olduklar─▒n─▒ görüyor, oysa bunlar─▒ Hükümdarl─▒─č─▒nda ba┼čka ┼čekilde harcayabilirim. O buduyor.

Kesici makaslar kullan─▒yor. Terslikler? Hastal─▒klar? ─░taatler? Hayal k─▒r─▒kl─▒klar─▒? Takipler? Evet, bunlar ve ba┼čka ┼čeyler. Bunlar ac─▒ verirler, ama gereklidirler. Bunlar, Peder sevgisinin kulland─▒─č─▒ araçlard─▒r. Sevgi!

Ben gerçek asmay─▒m

─░sa ve Peder birbirlerine ┼čan vermekten zevk duyarlar. Budanan asma daha de─čerlidir. ─░yi budanm─▒┼č asman─▒n meyvesi ba─čc─▒ya sevinç verir.

Peder O─člu ile ilgilenir ve O─čul Peder’i över. Ben Peder’in O─čluna gösterdi─či ┼čefkatin ürünüyüm. Çünkü gerçek asman─▒n çubu─čuyum.

Hiçbir ┼čeyden ┼čikâyet etmiyorum, hatta Peder’in bana ellerini kald─▒rmas─▒ndan, beni kesip ba─člamas─▒ndan mutluyum. Peder O─čul’u sever.

Göz ya┼člar─▒m Peder’in benim için gereksiz, meyvesiz gördü─čü ┼čeyi sevdi─čimin sadece bir i┼čaretidir. Gözya┼člar─▒ndan sonra daha de─čerli fidanlar gelecektir. Ba─članman─▒n verdi─či ac─▒dan sonra ba─čl─▒ oldu─čum yerden yeni çubuklar ç─▒kacakt─▒r. Senin arzular─▒n benim arzular─▒md─▒r!

BEN GERÇEK ASMAYIM

Evet, ─░sa ve ben Senin bir parçan olmaktan mutluyuz.

Seninle bir olmaktan, Ruh’una dalm─▒┼č olmaktan büyük onur, yo─čun ya┼čam ve daha faydal─▒ görev yoktur, senin nerede bitip benim nerede ba┼člad─▒─č─▒m─▒ bilmem: Biz biriz!

Senin meyve vermeni sa─člayan budamalar─▒ ben al─▒yorum, Sen bana Peder’in sevgisinin meyvesini getiriyorsun. Susuzluklar─▒n─▒ gidermek isteyen insanlar bana Seni bulmak için geliyorlar, Sana geliyorlar ve tekrar beni buluyorlar. Sen gerçekten, gerçek asmas─▒n!

Senin Ruh’unun ─░sa, yüre─čime ve kalbime gelmesiyle gerçekle┼čen birli─či görmekten Peder çok mutludur. Bunun sayesinde ben Senin arzular─▒n─▒ gerçekle┼čtiriyorum ve bana verdi─čin günleri, y─▒llar─▒, sorumluluklar─▒, anlay─▒┼čs─▒zl─▒klar─▒ huzur içersinde ya┼č─▒yorum: bunlar da ┼čan─▒n─▒n i┼čaretleri ve araçlar─▒ olmaktad─▒rlar.

Gerçek asma ─░sa, Seninle birlik olmaktan ba┼čka bir ┼čey istemiyorum: beni buda, ba─čla ama Seninle birlik olay─▒m. Peder beni buday─▒p ba─člad─▒─č─▒ müddetçe, bu halen meyve verebilece─čimin, halen Senin ile samimi bir birlik içinde oldu─čumun i┼čaretidir.

BEN GERÇEK ASMAYIM!


7. BEN EKMEK’─░M!

Gerçekten gerekli olan─▒ gösterebilecek daha aç─▒k bir imaj bulam─▒yoruz: her gün ekmek. Bu normal bir ┼čeydir. Ekmek insan─▒n temel besinidir, ekmek insan eme─činin amac─▒d─▒r. ─░nsan ekme─čini kazanmak için çal─▒┼č─▒r, ekmek yer, çal─▒┼čacak gücü ekmek yiyerek elde eder. Ekmek insan─▒n yürüyü┼čünün temelidir.

Ben gerçek ekmek’im

─░nsan─▒n gerçek ya┼čam─▒ kollar─▒n─▒ sallamak veya yürümek de─čildir, ne de yorulmak ve al─▒n teridir. ─░nsan─▒n gerçek ya┼čam─▒ daha sakl─▒d─▒r, içindedir, gözlerini, ellerini, ad─▒mlar─▒n─▒ hareket ettirendir. ─░çinde dikkat, dü┼čünce ve duygular uyand─▒rand─▒r. ─░nsan─▒n gerçek ya┼čam─▒ kalbinde ya┼čanmaktad─▒r. Bunun için insan─▒n gerek duydu─ču ekmek, gerçek üstü bir olgudur. Canl─▒ bir ekmek vard─▒r ve çürüyebilen bir ekmek vard─▒r. Besleyen bir ekmek ve besledi─čini zannettiren bir ekmek vard─▒r, anl─▒k bir tokluk hissi ve güzel tat verse de ekmek de─čildir. 

Ben gerçek ekmek’im!

─░sa içsel ya┼čam─▒ besleyen ekmektir, aldatmadan veya hayal ettirtmeden besler.

─░sa insan ya┼čam─▒n─▒n temeli olunca, o insan ya┼čad─▒─č─▒n─▒ hisseder, yeniden do─čmu┼č gibidir. O zaman sevilmekten zevk al─▒r; ba┼čkalar─▒n─▒n sevgi hareketlerine kar┼č─▒ cevap olarak de─čil de kendisinin ald─▒─č─▒ arma─čan─▒ ba┼čkalar─▒na da veren biri gibi sevmeyi ba┼čar─▒r. Onda ya┼čam arma─čan oldu─ču için ya┼čamd─▒r: sadece gerçek ekmek ile beslenmeye dikkat eder ve gerçek ekme─či elde etmek için yorulur.

Ben gerçek asmay─▒m

─░sa ile besleniyorum ve ─░sa için ya┼č─▒yorum.

Tüm i┼člerimin sebebinin O olmas─▒n─▒ istiyorum. O’nun taraf─▒ndan istenmeyen i┼člerden vazgeçiyorum.

Hareketlerimin tek amac─▒ O’nun ┼čan─▒d─▒r, O’na ┼čan vermeyen i┼čleri gerekli veya faydal─▒ gibi görmeyece─čim.

Ben gerçek ekmek’im

Evet, ─░sa, sen ya┼čam─▒m─▒n g─▒das─▒s─▒n.

Yüre─čimde ve bedenimde Sen oldukça her yorgunlu─ču a┼čabilirim.

Sen içimde iken, ben de karde┼člerim için bedava bir arma─čan─▒m. Ben de onlar için ekmek oluyorum.

Sen olmay─▒nca sevgi zay─▒flar, sevinç yok olur, huzur yerine acele ve huzursuzluk gelir. Sen Allah’─▒n Hükümdarl─▒─č─▒n─▒, içimde besleyen, ekmeksin.

Sen, insanlara kar┼č─▒ dikkatli olmay─▒ ve onlara gerçek, içsel zenginlikleri vermeyi sa─člayans─▒n.

─░sa, Sen benim ekme─čimsin.

Sen bütün dünya için Peder’den istedi─čim ekmeksin.

Sen günün her saatinde yemek istedi─čim ekmeksin. Sen Sözün, bak─▒┼č─▒n, gizemlerin ve Efkarestiya ekme─či arac─▒l─▒─č─▒yla canl─▒ ekmek oluyorsun.

Sen karde┼člerimi kand─▒rmamak ve hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na u─čratmamak için vermek istedi─čim ekmeksin.

─░sa, gerçek canl─▒ ekmek!


8. BEN SÖZ’ÜM

─░sa sözdür. Bu cümleyi O söylemedi: “Ben Söz’üm”, ama bu cümle O’nun için söylenmi┼čtir.

Latinceden gelen bir kelimeyle O, “Kelam’d─▒r” diyoruz ve Yuhanna ─░ncil’inin dedi─či gibi “sayesinde her ┼čey yarat─▒land─▒r”. Allah her ┼čeyi Sözü ile yaratt─▒.

Söz!

─░sa Peder’in Sözüdür: yarat─▒c─▒ gücüdür, sevgisinin tatl─▒l─▒─č─▒d─▒r, merhametinin uysall─▒─č─▒d─▒r, akl─▒n─▒n hikmetidir. ─░sa bir ┼čey söyledi─činde o gerçekle┼čir: O felçliye ┼čöyle dedi: “kalk” ve felçli kalkt─▒; dilsize “konu┼č” dedi ve o sesini ç─▒kard─▒; köre “bak” dedi ve kör renkleri tasvir etmeye ba┼člad─▒; Lazar’a “ç─▒k d─▒┼čar─▒” dedi ve ölü aya─ča kalkt─▒; denize “sakinle┼č” dedi ve sular sakinle┼čti. ─░sa Sözdür, Allah’─▒n dünyaya söyledi─či Sözdür. ─░sa kurtulu┼čtur, çünkü Peder taraf─▒ndan verilen Ad─▒, “Allah bizimle beraber” anlam─▒ndad─▒r: o halde hiçbir dü┼čman bize kötülük yapamaz.

Peder ┼čöyle deyince: “O’nu dinleyin”, ┼čöyle diyor gibidir: “O benim size yollad─▒─č─▒m habercidir, size söylemek istediklerim O’dur, yüre─čimden ç─▒kan arma─čan O’dur: O’nu ciddiye al─▒n─▒z, sizleri ele geçirmesine izin veriniz”.

─░sa, bedenimize, ruhumuza tüm duyular─▒m─▒zla girmeye yönlendirilmi┼č Sözdür, varl─▒─č─▒m─▒z─▒ doldurmaya lay─▒k Sözdür. ─░nsanlardan gelen birçok söz vard─▒r: ilginç, merak uyand─▒ran, olaylar hat─▒rlatan, gelece─či tahmin eden, huzursuzluk veren, huzur vermeye çal─▒┼čan, sa─čduyumuzun yerini alan çok sözler vard─▒r. Geçici sözlerdir, huzur dolu sessizli─či bozarlar, sevgi do─čurabilecek sessizli─či bozarlar.

Sadece bir söz sessizli─či bozmaz, sadece bir söz rahats─▒zl─▒k vermez, sadece bir söz ebedidir: Söz!

─░sa, Söz “odama” girdi─činde etraf─▒m─▒ kaplayan sessizlik dolar, ar─▒n─▒r, büyüme yeri olur; ─░sa’n─▒n tüm Ki┼čisi olan Söz, di─čer sözler gibi de─čildir. O tüm gerginlikleri azalt─▒r, yüre─če huzuru verir, geçmi┼či ve gelece─či fedakârl─▒k sebebi yapar, ┼čimdiki zamanda ise kendini sunma anlam─▒na gelir. “Bugün” do─čar─▒m, “bugün” ölürüm, “bugün” yüre─čime Söz gelince ya┼čar─▒m.

─░sa, Sen tekrar tekrar duymak istedi─čim Söz’sün.

Sen Peder’in sevgisinden dolay─▒ bana yöneltti─či Söz’sün, Sen Kutsal Ruh sayesinde sevdi─čim ve her olayda akl─▒ma gelen Söz’sün.

Sen her sessizli─čim için Söz’sün. Sen gerçek sessizlik ve Benimle Peder aras─▒ndaki gerçek diyalogsun. O bana ┼čöyle der: ─░sa benim her ┼čeyimdir. Ben de O’na ┼čöyle cevap veririm: ─░sa benim her ┼čeyimdir! O bana ┼čöyle de der: ─░sa senin her ┼čeyindir! Ben de O’na ┼čöyle cevap veririm: ─░sa benim her ┼čeyimdir! Te┼čekkürler!

Sen benim karde┼člerle aramdaki gerçek ve faydal─▒ diyalogsun. Onlar bana varl─▒klar─▒yla ve sesleriyle seslenirler, ben de kendimi Peder’e onlar için sunmaya ça─č─▒ran Senin sesini duyar─▒m. Ben onlara Seninle dolu bir ya┼čam veririm, bu sayede Peder taraf─▒ndan sevildiklerini anlarlar, ebedi Sözüne, güvenli ve sad─▒k Sevgine dalarlar.

─░sa, Söz Sensin: Allah’─▒n tad─▒ olmayan tuzu olmak istemedi─čimden, ba┼čka bir ┼čey dinlemek istemiyorum, ba┼čka bir ┼čey vermek istemiyorum.


9. RABB─░M VE ALLAH’IM!

Baz─▒ ki┼čiler ─░sa’n─▒n aç─▒kça, bizim ho┼čumuza giden aç─▒kl─▒kla “Ben Allah’─▒m” demedi─činden ┼čüpheler duyduklar─▒n─▒ söylüyorlar. ─░sa gerçekten de bunu hiç söylemedi. Niçin? Biz onun tanr─▒l─▒─č─▒ndan ┼čüphe edebilir miyiz?

Bu soru baz─▒ eski veya modern dini ak─▒mlar veya içsel denenmeler taraf─▒ndan s─▒kl─▒kla sorulmaktad─▒r.

─░sa bu tarz bir aç─▒klama yapmak istemedi. Böyle bir aç─▒klama yapm─▒┼č olsayd─▒ imans─▒zlar─▒n sorular─▒ daha da fazlala┼čacakt─▒.

─░sa “Ben Allah’─▒m” demedi, çünkü bizler de istedi─čimizi anlam─▒┼č olacakt─▒k. Gerçekten de her birimiz Allah’─▒n bir imaj─▒n─▒ in┼ča ettik veya ba┼čkas─▒ndan miras ald─▒k. Baz─▒lar─▒ bunu filozoflardan, baz─▒lar─▒ kendi dü┼čüncelerinden, ba┼čkalar─▒ ise ya┼čamlar─▒ndan a┼ča─č─▒ yukar─▒ ne beklediklerinden alm─▒┼člard─▒r.

Bizim Allah hakk─▒ndaki entelektüel dü┼čüncelerimiz uygunsuz, belki de yanl─▒┼č veya hatal─▒d─▒r. ─░çimizde var olan egoizm ve günahlar─▒m─▒z, zekâm─▒z─▒ Allah hakk─▒nda yanl─▒┼č bir imaj yaratmaya itmektedirler, Allah’─▒ bu sayede kendimize benzer dü┼čünürüz, yani en az─▒ndan yanl─▒┼č tan─▒r─▒z. ─░sa “Ben Allah’─▒m” dememesinin sebebi, bu kadar de─či┼čik ve ters imajlar─▒m─▒za de─čer kazand─▒rmak istemedi─čindendir. O bize “Ben Allah’─▒m” demedi, ama bizim için ne anlama geldi─čini ve bize ne tür sorumluluklar yükledi─čini söyledi.

─░sa öyle bir ┼čekilde ya┼čad─▒ ki hareketlerinde, içsel davran─▒┼člar─▒nda, sözlerinde ve ses tonunda Allah’─▒n gerçek çehresini görebilmemizi sa─člad─▒.

Hatta ┼čöyle dedi: “Beni gören Peder’i görür!”.

Zekâm─▒zla tan─▒yabilece─čimiz bir Allah göstermedi, sevilecek, kar┼č─▒la┼č─▒lacak, tamamen güvenilebilecek bir Peder gösterdi.

Ayn─▒ zamanda kendi insani çehresiyle Peder’in çehresini gösterdi, insan─▒n Allah önünde nas─▒l evlat gibi ya┼čamas─▒ gerekti─čini gösterdi. Böylece ─░sa tek arac─▒d─▒r: bize Allah’─▒ ve insan─▒ gösterir, Peder’i ve O─čul’u gösterir! O hem Allah’─▒n O─člu’dur, hem de insano─čludur!

─░ncil’in her sayfas─▒nda ve ─░sa’n─▒n her konu┼čmas─▒nda ve Sözünde ┼čunu gerçekten söyleyebiliriz: i┼čte, Allah’─▒ görüyorum. ─░┼čte, Allah’─▒ dinliyorum. ─░sa Allah’t─▒r, Allah ─░sa’n─▒n gösterdi─čidir, çünkü O insan─▒n görebilece─či Allah’─▒n çehresidir.

─░sa bize Allah oldu─čunu söylemedi, (söyleseydi kim bilir ne anlayacakt─▒k), ama kendinden bahsederek içimizde Allah’a kar┼č─▒ hissetmemiz gereken, gerçek ve do─čru davran─▒┼člar─▒ ve duygular─▒ hissetmemizi sa─člam─▒┼čt─▒r. ─░sa kendini Allah’─▒ dinledi─čimiz gibi dinleyebilece─čimiz, Allah’a itaat ediyormu┼č gibi itaat edebilece─čimiz, kendimizi Allah’a emanet ediyormu┼č gibi O’na emanet edebilece─čimizi gösterdi.

Arkada┼člar─▒na “Allah’a inan─▒n ve bana da inan─▒n” dedi. Allah olmasayd─▒ bize böyle bir ┼čey diyebilir miydi?

Aziz Pavlus tek bir cümleyle bütün bunlar─▒ özetliyor: “Çünkü tanr─▒l─▒─č─▒n tüm dolulu─ču bedence Mesih’te bulunuyor”. ─░sa’n─▒n insanl─▒─č─▒ tanr─▒l─▒─č─▒n insanla kar┼č─▒la┼čmas─▒n─▒ sa─čl─▒yor, insan─▒n her zaman arzulad─▒─č─▒ ve gerçekle┼čtiremedi─čine götürüyor: Allah’a ula┼čmak! ─░sa’y─▒ seven, O’na itaat eden, O’nu dinleyen ve kabul eden ilahi ya┼čama, ebedi ya┼čama girer!

“O’na (O─čul’a) iman eden ebedi ya┼čama kavu┼čur”. ─░sa Allah olmasayd─▒ bu sözler küfür olurdu.

O, Allah’a ait olan tüm unvanlar─▒ kendi üzerine ald─▒. Bir mezmurda, ┼čöyle yaz─▒l─▒d─▒r: “Allah ─▒┼č─▒kt─▒r”. Allah çoband─▒r, Allah ya┼čayand─▒r, Allah var oland─▒r! ─░sa her “Ben’im” dedi─činde, örne─čin “Ben iyi çoban─▒m”, “Ben I┼č─▒k’─▒m”, “Ben Gerçek’im” v.s. dedi─činde ilahi ya┼čama tamamen kat─▒ld─▒─č─▒n─▒, kendi tanr─▒l─▒─č─▒n─▒ belirtmektedir: ─░braniler bunu çok iyi anlam─▒┼člard─▒ ve bu sebepten O’nu ta┼člamak istiyorlard─▒: “─░nsan oldu─čun halde Allah oldu─čunu ileri sürüyorsun” (Yu 10, 33).

“Bana iman etmeseniz bile, yapt─▒─č─▒m i┼člere iman edin. Öyle ki, Peder’in bende, benim de Peder’de oldu─čumu bilesiniz ve anlayas─▒n─▒z” (Yu 10, 38).

Rabbim ─░sa, inan─▒yorum: Sen Peder’desin ve Peder Sende. Sen de Hikmet, Her ┼čeye kadirlik, Sende Peder’in Sevgisi vard─▒r.

Peder’e itaat etmek için Sana itaat ediyorum, Seni dinliyorum, Sana tap─▒yorum. Peder Senden mutlu ve ben Seni kabul etti─čimde benden de mutlu olmaya ba┼člar ve beni evlad─▒, O─člu yapar! ─░sa, Sen Allah’─▒n adam─▒s─▒n ve insan─▒n Allah’─▒s─▒n, bana Peder’in çehresini gösterdi─čin için te┼čekkürler! Beni O’na o─člu gibi yakla┼čt─▒rd─▒─č─▒n için te┼čekkürler! Allah’─▒n benden uzak olmas─▒na izin vermedi─čin ve O’nun hakk─▒nda yanl─▒┼č fikirler edinmeme izin vermedi─čin için te┼čekkürler! Seni seviyorum ve Sana tap─▒yorum, Sen beni ebediyete kabul edecek olan─▒n kollar─▒s─▒n! ─░sa, sen bilginlerin Sana tapmalar─▒na izin verdin, Eriha’daki körün ve Samiriyeli cüzaml─▒n─▒n Sana tapmas─▒n─▒ kabul ettin! Sen, insanlar─▒n, sadece Allah’a verdikleri sevgiyi ve iman─▒ kabul ettin! Sen Tomas’─▒n hayk─▒r─▒┼č─▒n─▒ da kabul ettin, o halde benim sesimi de dinle: Rabbim, Allah’─▒m!

─░sa, Seni ya┼čam─▒mda Allah olarak, arzular─▒m─▒n Rabbi olarak, ad─▒mlar─▒m─▒n Çoban─▒ olarak kabul etti─čim zaman, Peder’in övüldü─čünden emin oluyorum, ayn─▒ zamanda Peder’de Seni de övüyor ve huzurumu ve sevincimi yok ederek Seni Allah olarak tan─▒mamam─▒ isteyen, birçok dü┼čmanlar─▒mdan beni kurtar─▒yor.

“RABB─░M VE ALLAH’IM”