OMELIE / Omelie TR

04 gen 2026

04/01/2026 - NOEL BAYRAMI DEVRESİ -2. Pazar Günü – A

04/01/2026 - NOEL BAYRAMI DEVRESİ -2. Pazar Günü – A

1.Okuma Sirak 24,1-4.8-12 Mezmur 147 2. Okuma Ef 1,3-6.15-18 İncil Yh 1,1-18

Rab'bin Noel'ini, O'nun doğuş'unu kutlamaya devam etmekteyiz. Okumalar, hiç bir zaman tamamen anlanamayan bu gizem hakkında konuşmaktadırlar: onu tamamen anlayamamamıza rağmen onu kutlamaya devem etmek istiyoruz, Allah'ın sevgisinin hikmetini övüp kutsamak için.

Sirak Kitabı tam da onun hakkında konuşmaktadır.

Hikmet'e Allah diyor: 'Çadırını Yakup'ta kur, İsrail senin mirasçın olsun.'. Söz, En Yüce Allah'ın Söz'ü, İsrail'in halkında beden almaktadır. Allah tarihmizde yaşamaktadır: insanlar tarafından keşfedilen ya da icat edilen dinlerin tasarladıkları bir fikir değildir.

Allah'ın tarihimize bu gelişi hakkında Aziz Yuhanna İncil'inin başlangıcında konuşmaktadır.

Başlangıçta olan, yani her şeyin temeli olan Söz, Allah idi. Dilimizin sözleri, İncilci'nin bize söylemek istediğinin bütününü söylemeyi beceremezler. ''Söz'' terimi ile İncilci, Allah'ın insanlara, onları Kendi hayatına, yani Kendi sevgisine katılmak için, iletmek istediği Söz'ün içeriği hakkında konuşmak istiyor. Allah bize konuşmakla yetinmiyor, sözü ile bize Kendi hayatını, yani Kendi sevme yeteneğini iletmek istiyor.

Ve 'vardı' her tekrar edildiğinde geçmiş bir olayı değil de, şimdi gerçekleşen ve gelecekte olacak bir olayı anlatmak istenir. Şu şekilde tercüme etmemiz gerekirdi: ''vardı'' ve var olmaya devam edecektir. O, Allah'ın yanında vardı ve var olmaya devam edecektir, ''vardı'' ve hala var, ve de daima ışık ve hayat olacaktır. O, ''insan olup aramızda yaşadı'' ve de bizimle kalmakta ve daima kalacaktır.

İncilci'nin İncil'in ilk satırlarında bizim için özetlemek istediği gizemin gerçeği, Yahya adındaki bir insan tarafından, Vaftizci tarafından tanıklık edilmektedir. O; 'ışıktan'', karanlıklarda parlayan ve bütün insanların dikkatini çeken o ışıktan önce geldi. İnsanlar, Sözü'nü kabul ederek ''Allah'ın evlatları'' oluyorlar ve karanlığın parçası olan hayatlarını birçoklarının faydalanabilecekleri ışığın bir ışınına dönüştürüyorlar.

İncilci Yuhanna, Matta ve Markos'tan farklı olarak, İsa'yı çocuk olarak bize göstermemektedir. Gerçekten de bizler bir Çocuk ile değil, ölmüş ve dirilmiş Olan ile yaşamaktayız. Bir Çocuğu seviyoruz, çünkü O şimdi dirilmiş olarak bizimle yaşıyor. Bizleri duyarlı ve her iyiliği yaşayabilir halde kılan bayram, Epifanya ile bitmemekte, bütün yıl boyunca devam etmektedir: Meryem'in Oğlu daima bizimledir.

Bunu Aziz Pavlus ta bize hatırlamaktadır: o, Hristiyanların İsa'ya iman etmelerinden mutludur. Onları birbirleri ile ve Mesih İsa ile birlik içinde kılan bu imandır: bu iman sayesinde kendi hayatlarının ilahi anlamını tanımayanlara özgü olan karanlığa, umutsuzluğa veya hüzne hiçbir zaman düşmeyecekler.

Allah'ın Oğlu'nun beden alması için teşekkür edelim: Allah bizimle, bizlerden biri olarak, daima bizimle. Mutlu olup teşekkür edelim: O; öğretmenlerin arasında bizi hikmetli, kibirli olanların arasında emin, etrafımızdaki karışıklarda huzurlu, üzgün ve morali bozuk kalabalıkların arasında sevinçli kılan bilgeliktir.

Teşekkür edelim ve mutlu olmamızın, sikayet etmememizin, kutsal bir geleceğe ümidimizin, kendileri büyük sayanlardan tedirgin olmamamızın nedeni bize soranlara cevap vermeye kendimizi hazır tutalım.

Şöyle cevap vereceğiz: İsa; Allah bizimle olandır, hayatı geçmişteki bir hatıra değil, güncel bir gerçektir geleceğe korkmadan bakmak için O'na dayanabiliriz!

1. Vigilio Covi

OKUMALAR

1.Okuma Sirak 24,1-12

Bilgelik övünür, Yandaşları arasındayken çok ünlüdür.Yüce Allah'ın katındayken kığı yüce lütfu övülsün. Bunun için, Rab İsa'ya iman ettiğinizi ve bütün kutsalları sevdiğinizi duyduğumdan beri ben de sizin için durmadan şükrediyor, sizi dualarımda hep anıyorum. Rabbimiz İsa Mesih'in Allah'ı, yüce Baba, kendisini tanımanız için size bilgelik ve ilahi esin ruhunu versin diye dua ediyonuşur, O'nun varlığıyla kıvanç duyar. "Ben yüce Allah'ın ağzından kopup geldim, Yeryüzünü sis gibi kapladım. Otağımı yükseklerde kurmuştum, Tahtım bulutlardan yapılmış sütunlar üstündeydi. "O zaman her şeyi yaratan bana bilgi verdi, Beni yaratan çadırım için yer buldu. O şöyle dedi: 'Çadırını Yakup'ta kur, İsrail senin mirasçın olsun.' Öncesizlikte, başlangıçta O beni yarattı, Ben sonsuzluğa dek kalacağım. Kutsal tapınakta O'nun katında hizmet ettim, Böylece İsrail halkına kendimi kabul ettirdim. Sevgili kentte O bana dirlik verdi, Yeruşalim'de yetkimi kullanıyorum. Ayrıcalıklı bir ulusa, Allah'ın mülküne ve mirasına kök saldım.

Mezmur 147

RAB'bi yücelt, ey Yeruşalim! Allah'ına övgüler sun, ey Siyon!

Çünkü senin kapılarının kol demirlerine güç katar, içindeki halkı kutsar.

Sınırlarını esenlik içinde tutar, seni en iyi buğdayla doyurur.

Yeryüzüne buyruğunu gönderir, sözü çarçabuk yayılır.

Sözünü Yakup'a, kurallarını, ilkelerini İsrail'e bildirir.

Başka hiçbir ulus için yapmadı bunu, onlar O'nun ilkelerini bilmezler. RAB'be övgüler sunun!

2.Okuma Efeslilere 1,3-6.15-18

Allah'ın isteğiyle Mesih İsa'nın elçisi atanan ben Pavlus'tan, Efes'te bulunan ve Mesih İsa'ya iman eden kutsallara selam! Babamız Allh'tan ve Rab İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun. Bizi Mesih'te her ruhsal kutsamayla göksel yerlerde kutsamış olan Rabbimiz İsa Mesih'in Babası Allah'a övgüler olsun. O, kendi önünde, sevgide kutsal ve kusursuz olmamız için dünyanın kuruluşundan önce bizi Mesih'te seçti. Kendi isteği ve iyi amacı uyarınca, İsa Mesih aracılığıyla kendisine oğullar olalım diye bizi önceden belirledi. Öyle ki, sevgili Oğlunda bize bağışladığı yüce lütfu övülsün.

Bunun için, Rab İsa'ya iman ettiğinizi ve bütün kutsalları sevdiğinizi duyduğumdan beri ben de sizin için durmadan şükrediyor, sizi dualarımda hep anıyorum. Rabbimiz İsa Mesih'in Allah'ı, yüce Baba, kendisini tanımanız için size bilgelik ve ilahi esin ruhunu versin diye dua ediyorum. O'nun çağrısından doğan ümidi, kutsallara verdiği mirasın yüce zenginliğini ve iman eden bizler için etkin olan kudretinin aşkın büyüklüğünü anlamanız için, yüreklerinizin gözleri aydınlansın diye dua ediyorum.

İncil Yuhanna 1,1-18

Başlangıçta Söz vardı. Söz Allah ile birlikteydi ve Söz Allah idi. Başlangıçta O, Allah ile birlikteydi. Her şey O'nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O'nsuz olmadı. Yaşam O'ndaydı ve yaşam insanların ışığıydı. Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu alt edememiştir.
Allah'ın gönderdiği Yahya adlı bir adam ortaya çıktı. O, tanıklık için, ışığa tanıklık etsin ve herkes onun aracılığıyla iman etsin diye geldi. Kendisi o ışık değildi, ama ışığa tanıklık etmeye geldi. Dünyaya gelen, her insanı aydınlatan gerçek ışık vardı. O, dünyadaydı, dünya O'nun aracılığıyla var oldu, ama dünya O'nu tanımadı. Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı O'nu kabul etmedi. Ancak, kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine Allah'ın çocukları olma hakkını verdi. Onlar ne kandan, ne bedenin isteğinden, ne de insanın isteğinden doğdular; tersine, Allah'tan doğdular.
Söz insan olup aramızda yaşadı. Biz de O'nun yüceliğini, Baba'dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu olan biricik Oğul'un yüceliğini gördük. Yahya O'na tanıklık etti. Yüksek sesle şöyle dedi: «`Benden sonra gelen benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı' diye sözünü ettiğim kişi budur.»
Nitekim hepimiz O'nun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık. Kutsal Yasa Musa aracılığıyla verildi, ama lütuf ve gerçek İsa Mesih aracılığıyla geldi. Allah'ı hiçbir zaman hiç kimse görmemiştir. O'nu, Baba'nın bağrında bulunan ve Allah olan biricik Oğul tanıttı.